Yoksa sözcüklerinde hayatın dipten gelen dalgasıtırtılın uzun koşusu cırcır böceğinin koro şarkısıyoksa gözlerinden göğsüme saplanan şarapnel parçasıseni düşünmenin korkunç tadı sende yok olmanın sancısıvarmaz dilim tek harfine sevmedim ben bu şiiri açıkçası. Varsa dizelerinde tenini okşayan soluğun yüksek ısısıhayat bir yel değirmenidir her canlı Don Kişother doğru hamle siler kılıcından pasıbir kalp kirmenidir aşk eğrilir…
hangi sözcükleri alır yanınagiderken hangisini bırakır geriyeimler kalana her şeyin bittiğiniörter peçesini anıların yüzüneiçini ısıran bir hüzünle yürürkor hisleri tutulur zemheriye. bir çıban gibi sızlar kalbindedelice duyarsın eksikliğinikılıç yarasından derinceiz kalır gözlerinden geriyegözpınarlarından akan gurbet ezgilerisöyler gittiğini içindeki baharınhayatın ufkunu vedasız terk edenne yapsan dönmez geriye. gidenin bıraktığı lekeleri silçehresini aklından çıkaryıkılmış hayallerin toplamındanaşkın mahşerini…
Aynı karından doğmasa da insanacısına yazdı altı şubat sıratınıkristal bir bardak gibi yere düşen evlertoprağa kefenledi yaşamın nabzını Başı dumanlı bacalar savruldukesildi çocuk sesleri okullardanyaralı bir serçe çırpınışı deldi içimikalbimin kanatları divit oldu hayata Beşik gibi sallandı kapandı yüzü koyungece yarısı ezberi bozulan yeryüzüuykunun kurşun gibi ağır olduğu bir andahüznü leke gibi kaldı sabahın yanağında…