Sabahattin Günay

Ben çocuğum! dünyam gözümde büyüktü… Kitabım önümde, defterim açıktı.. Annem okula gönderip öğretmenim karşılardı… Babam işten gelip harçlık verecekti.. Yarın arkadaşlarla bisiklet sürecektik.. Bize emanet mirasları gözden geçirecektik.. Büyüklerimizin sözünü dinleyip değerlerimizi savunacaktık..Amaaaa! Fırsat vermediniz ki… babamı çaressiz, annemi savunmassız, benide sığınacağım kucaksız braktınız..Ne oldu böyle, hırsınızda yatan menfaatiniz neydi?Evet ben çocuğum, dünyam da gözümde…