Meltemce, Meltem Yuvarlak

Meltemce – “İçindeki Çocuğu Unutma”*

Zaman geçti, büyüdük…
Sorumluluklar arttı, hayaller azaldı.
Ama bir zamanlar içimizde,
Koşulsuz gülen bir çocuk vardı.

O çocuk hâlâ orada.
Bir gülüşte, bir şarkıda,
Kendiliğinden edilen bir “iyi ki”de yaşıyor.
Senin hâlâ en saf halin o çocukta saklı.

Bazen gözyaşların indiğinde usulca,
O çocuk sarılmak ister sana.
“Üzülme,” der, “Ben buradayım.”
Ve sen, yorgun ruhunu o çocukla iyileştirirsin.

Hayat seni ne kadar sertleştirse de,
İçindeki çocuğu kaybetme.
Çünkü o çocuk,
İnanmayı bilen tek tarafın.
Kırıldığı halde sevmeye devam eden,
Düştüğü halde yeniden kalkmayı bilen…
Güçlü olmanın en güzel hali,
İçindeki çocuğu koruyabilmektir.
O çocuk senin kalbinin en temiz halidir.
Ve bir gün her şey karıştığında,
Seni yine o çocuk kurtaracaktır.