“Tanin”in sözlük anlamı: tanin: /Arapça, isim / (Ses) Çınlama, tınlama. Bilindiği gibi, 1908’de II. Meşrutiyet ilan edilir. Otuz iki yıllık II. Abdülhamit zulmü sona erer. Artık, devlet yönetiminde İttihat ve Terakki söz sahibidir. Osmanlı’da biri bitmeden biri başlayan savaşlardan Anadolu insan gücünü yitirmiş, sürüler çobansız, tarlalar sabansız kalmıştır. Bu çaresizlikler yetmiyormuş gibi, Osmanlı’nın borçlarını tahsile…
uzakgurbet’te günler sırtta bıçak yarasıyorgun, aksi ve birdenbiredir akşam oluşlarbu bahar, ah bu bahar!bahçemde limon çiçeği, kalbimde özleyiş kokusu… nisan, utangaç bir ressamınelvedasıdır belki,toprağın uzamış tırnakları ileilkyaza yeniden uyanışıturnalar çığlık atar,bulunur ansızın cümle yitirilmişler. ve turuncu ve şeftali ağaçlarınıntoz pembe sorgusukırılır bir kadınyere düşen camdan bebeğine bakarakbaşka iklimlerde puslu, antik şehirler… zaman içe kapanıktır aslında,salyangoz…
Hayalet dünyanın kör sokaklarıİnsansız kalacak bir gün bu hırs meydanındaYüreği çarpan ölüler unuttukları içinÇiçeklere bakınca sevgiye baktıklarını Kan kuduruyor hırsından, para deliriyorSulanıyor haritada çizgiler kanımızdanPekmezi çıkacak yine yoksul halklarınSatılacak petrol diye geleceğimizHaklı bir sebep gösterilecekÖzgürlük, barış diyeVatan yahut millet belki Özgürlük, parası olanın olacak amaBarış, savaşmamışınVatan! Altında yattığın toprakKemiklerini saklasın diye çarpıştınMillet paramparça, komşuna bileDüşman…
Gülüştür insanın gönül şifresiYüreği havalandıran ses‘İnsan gülen hayvandır’ demiştiGözyaşları içinde Aristoteles. Gülüşün de renkleri var elbetteRenklerince otların böceklerin:Yetmez yaralarını örtmeyeRenksizdir mutsuz adamın gülüşü örneğinYılan tıslaması insana kıyanınkiGülücüğü şeftali çiçeği bebeklerinDemir parmaklığın gülüşü olmazAma taş da gülümser duvarlarında mutlu bir evinKurşundur namussuzun sırıtmasıGülüşü karadır, yanık ekin tarlasıdır aç çocuklarınKan gülmez, ateş ve gül soyundandır gülüşüSeven kadının….
25 Ekim 2022, Salı, saat 03.47 İlk silgimi aldığımda yazmanın silmek olduğunu düşünmüştüm. Önce kendi yanlışlarımı silmeye başladım. Hâlâ yaptığım yanlışları silmekteyim; ama başkaları yüzünden yaptığım yanlışları silmek mümkün olmuyor. Eğer ilk uçurtmanız tellere kapılmışsa ya da çok yükseklerde salınırken ipi kopmuşsa yapacak bir şeyiniz yoktur. Yüzünüz düşer, hüzün kesilir; bir yenilgiyle, bir kaybedişle rüzgârın…
Antakya…Yalnızca bir kentin değil, insanlık vicdanının adıdır.Bir uygarlığın, bir ortak belleğin, bir kadim huzurun sözcüğe bürünmüş halidir.Binlerce yıldır barındırdığı inançlar, halklar, diller ve kültürlerle yalnızca Doğu Akdeniz’in değil, bütün bir insanlık tarihinin özetidir bu topraklar.Ve biz, bu toprakların tanığı, bu kentin evladı, bu belleğin taşıyıcısı olan insanlar; Antakya’nın sesi susmasın, sözü yarım kalmasın, edebiyatı kesintiye…
(…) Antakya’ya yağmur yağıyor sicim sicimBen üşüyorumAğaçlar üşüyor, kuşlar üşüyor, caddelerAyakkabım kravatım şapkam üşüyorSokaklar saçaklar evlerHep birlik üşüyoruz YanaklarıElma kırmızılığında çocuk üşüyorElleri bacaklarının yanında üşüyorKarşı evin damında bir serçeBen üşüyorum serçe üşüyorAntakya’ya yağmur yağıyor sicim sicim (…) 5. sayıdan