Ah, şu atlaslar, şu haritalar
Kim çizdi bu soğuk sınırları?
Kırmızı, mavi…
Dünya dar geldi, yetmedi toprağı.
Gözlerinde ağır bir bulut,
Yaşlar katre katre
İçine akıyor sessizce.
Vuslat erişilmez o çizginin ötesinde,
Virane kalmış yuvası,
Yurdu paramparça bir hayal.
Güneş arar ince bir hüzme,
Ama karşısında kara dehlizler.
Ardında kan, barut kokusu,
Önünde derin bir bilinmezlik.
Gökyüzü bile yıldızlarını saklamış,
Gece karanlık, umut uzak…
Yalnızlığın soğuk kollarındaYaşarken sessiz odalardaSen gelince çözündü buzlarBahar oldu kışlarKalbim attı her görüşümde seniGözlerin hapsetti beniİşte o pazartesi topladım cesaretimi“Hoşlanıyorum” dedim kaybettim seniŞimdi her yer karanlıkYerlerde kırık aynalarSeni andırıyor hepsiSusmak, kapanmak istiyorum içimeAma unutmak istesem de seniKalbim hala senin gözlerinin hapisinde… 3. sayıdan
“Yeter, uslan artık Hüznüm, rahat tut yüreğini,Akşam olsun diyordun, bak işte, kararıyor gün.” Charles Baudelaire Yine tekinsiz bir akşam inmekte gökten,Yıldızlar buğday taneleri gibi serpiliyor yine.Türküler söyle bana yaşamaktan, ümit etmekten,Yıldızlar bu akşam umarsız, bu akşam diken diken…Kalbim terk edilmiş kavruk bir çocuk gibi ıssız.Gözlerime yine karanlıklar çöktü, karanlıklar erkenden. O çöl saçlı, vişne gözlü…
“Meltem’in Evi”: Hatay’dan İstanbul’a Uzanan Bir Kadın üreticisinin hikayesi. Bu hikayede evde bakılması gereken bir çocuk ve mutlu giden evliliğini sürdürerek eşine destek olmak amacıyla nasıl başarılı bir iş kadınına dönüştüğünü göreceğiz. Söyleşimizde eşinden dolayı Hatay’lı olan ve Hatay Gastronomisine yönelen bir aşkın verdiği sonuçları merak ettik ve Meltem Meral ATASOY’a sorularımızı yönelttik: Fahir ABACI:…
Bu yıl 11’incisi düzenlenen Artankara Uluslararası Çağdaş Sanat Fuarı 20-23 Şubat 2025 tarihleri arasında Ankara’da ATO Congresium Kongre ve Sergi Merkezi’nde idi. Ancak son gününe katılabildiğim fuarda Antakyalı iki güzide ressamın müthiş eserlerini görme şansım oldu. Canseven Bahçeci ve Esra Sönmez buram buram Antakya kokan resimlerle katılmışlardı fuara. Öyle ilginç bir durumdu ki her iki…
Tanışmadım onunla hiçbir zamanNe adını biliyorum ne başta herhangi bir şey hakkındaSadece o alışmış sıradanlıklarımız içerisindeKanıksadığımız ancakVarlığı yokluk ile sınadığı zamanAni bir telaş ile farkına vardığımızVe aslında ne kadar da ihtiyacımız olduğumuzu onaTam da o korkulu şaşkınlık anı içerisindeFark ettiğimiz alışkanlıklarımız gibiSessiz bir tutku ile bağlı olduğumuzFark etmeksizin onuBen işte böyle hissediyorum şimdiYazarken ona dair…