Gelmiyor hayat
İnce hesaplara
Hele ki
Iskalanıyorsa
Suyun neşesi
Mavide dinen yorgun dalga
Bir halkaya
Geçiriliyorsa
Mazbut düşmanı
Yalım sular
Kor bir bakış at
Ezgisine kuşların
Yorma boşuna
Yoluna
Yarına hevesi
Adı şimdidir
Mutluluğun..
Kadın, Sessizce çalışırGecesini gündüzüne katık eder.Yaralanır kalbi, yarası sarılmaz.Eşine, çocuklarınaKul köle olur.Harcanır, sineye çekerKaranlıklar adınıÇığlık çığlığa, feryat eder.Yokluğa sabırlıdır.Lime limedir ciğeriVolkan olur, lav olur savrulurAç yatar, ağıtlar yakarHayatı ile öder, öldürülürSessiz sessiz ölür.Kadın yağmur yağdırırRahmet verir, taşa toprağaDünyayı taşır, beynindeTomurcuk olur, sevgi sararAvucunda yeşerir yaşamDüşleri yeşildir, her zamanKadın çalışır, çalışırKilim dokur gibi .Çile çile dert…
Duygusuz bir bedenDili olmayan heykelHer yere yetişenSon model bir robot.Ruhunun güzelliğini örten,Dikenli duvarlar.Yüreğinde kopan fırtınaKendi ruhunu yıpratır.Bir kelebek gibi narin,Kıraç buzlu rakımlarda,Kardelen olup baş kaldıran.Karlı bir kıştan sonraİlkbahar ışıltısı.Kapkara madendeGün ışığı görmektir kadın.Sert rüzgarda, savrulan bedeniHayat döngüsünde,Yerini bulmaya çalışan,Çiçekleri hep kırpınan,Sarmaşık gül.Sulanıp sürekli kırpınanGüneş ışınlarını görmeyeYüreği kanasa daKan damlaları bedenini sulayıpİliklerine kadar işler.Ona vurulan her…
İki olay Filistin Arap şiiri üzerinde derinden etki yaptı. Birincisi siyonist hareketin Filistin’in bir kısmını hükmü altına alıp halkından yaklaşık bir milyonunu Arap ülkeleri ve dünyanın çeşitli yerlerine sürdüğü 1948 yılındaki Filistin Felaketi ( Nekbe)… ikincisi is, siyonist hareketin Arap rejimlerini 1967 yılında uğrattığı bozgundur ki bir “devlet” olmuş bir hareket bununla Birleşmiş Milletler’in ,…
Maviye benzer yüzeyiAtmosferin yok diyeÜzülmeyelimGeoitlerden oluşursunHava şartları hiç değişmez mi oradaÜstüne çarpan meteorlar kraterleri oluşturur üstündeAyna gibi parlatır yüzeyinGüneşten aldığı ışığı dünyayaBazen yarın varBazen diğer yarınBazen tamamen saklanırsınEbeleyemem seniBazen ertesi gün çıkarsınGüzelliğinle parıldarsınBiliyor musun benim gezegenimin uydususunGeceyi aydınlatır bizlere yardım edersinevlerin vardır birbirinden farklıParılarıl parıl hallerinleHer gün bir şekle girersinKitaplarda çocuklar balık tutar üzerindeBen büyüyüp…
Şiirlerin en güzeliyle seslenmek isterim sana,Ve bilirim, o şiirlerin sebebi sensin…Sen, Antakya’m! Güneş her sabah yeniden doğarkenSeninle nefes almak ne büyük lütuf…Her yeni günde seninle var olmakToprağına, suyuna, kokuna karışmak—Şükürler etsem her sabah,Yine de yetmez… Anlatmalıyım seni,Yine, yeniden…Ama nereden başlasam,Nasıl anlatsam seni? Tarihinden mi söz etsem önce,Yoksa eşi benzeri olmayan dokundan mı?Bin yılların yankısı çınlıyor…
Sesim duvarların taşlarına çarpıp yankılanırkenZamansız bir fısıltıya dönüştüm.Beni çağıran olmadıGözlerim başkalarının baharında üşüdü.Ellerim ekmeği bölerken aç kaldı.Gölgelerden süzülen ışığı toplayıp avucumda biriktirdim ,gün başkalarına doğarken .Adımlarım iz bırakmayan sessiz bir düş gibi süzüldü.Rüzgar başka yelkenlere esti ben eksik kaldım .Sözlerim sesimin yabancısıGözlerim aynalardan uzakKalemim sadık bir dostYazdıkça yeniden benVar oldukçaYol alan bir iz. 6. sayıdan