Göz Göze Gelmek, Sevim Yunus Habip
Duvarın dibinde üç gölge
‘’Amin’’
‘’Amen’’
Ve sessizlik
Belki en derin dua budur
Sesleri karıştırır bir çocuk
‘’Merha…selam…shalom…’’
Tebessüm düşer aralarına
Taşlar bile alışmış
Ezanla çan,
Karışıyor aynı havaya
Ekmek uzatır bir kadın
Hamur değil
Gönül yoğurmuştur
Açılır pencereler
Iç içe geçer evler
Eğilir bir yabancı camdan
Yavaşlar biraz dünya
Anlamadığın bir yüz
Anlatabilir sana seni
Çekindiğin o an
Belki kalbinin ilk sözcüğüdür.
Öteki,
Bir başkası değil
Senin başka bir halin
Hoşgörü
Anlatmaktan çok sabır
El uzatmak
Cevap beklemeden
Bazı şehirlerin yoktur sınırları
Göz göze gelenler
Unutmuştur duvarları
Benzememek
Uzaklaştırmaz
Bazen en çok
Benzemezken severiz.