|

SESSİZ SESSİZ AĞLAR, Fevziye Aşkar

Kadın, Sessizce çalışır
Gecesini gündüzüne katık eder.
Yaralanır kalbi, yarası sarılmaz.
Eşine, çocuklarına
Kul köle olur.
Harcanır, sineye çeker
Karanlıklar adını
Çığlık çığlığa, feryat eder.
Yokluğa sabırlıdır.
Lime limedir ciğeri
Volkan olur, lav olur savrulur
Aç yatar, ağıtlar yakar
Hayatı ile öder, öldürülür
Sessiz sessiz ölür.
Kadın yağmur yağdırır
Rahmet verir, taşa toprağa
Dünyayı taşır, beyninde
Tomurcuk olur, sevgi sarar
Avucunda yeşerir yaşam
Düşleri yeşildir, her zaman
Kadın çalışır, çalışır
Kilim dokur gibi .
Çile çile dert dokur.
Feda eder, kanatları kırılır.

Aşınmış duygularını, dalgalar köpürtür,
Dibe çeker, derine gömer
Sessiz sessiz denizde kaybolur.
Zemheride sabır taşıdır.
Isınacak dal kalmaz,
Savunacak yar kalmaz.
Gönül bahçesi isimsizdir.
Güller, bülbüller flulaşır.
Güneşin perdesini çeker,
Karanlıkları deler,
Işıkları kendine çeker.
İlkbaharı çoşturur
Pembe hayallerinde.
Duyguları törpülendi,
Gözler pusar, başlar bükük,
Şarkıların nağmeleri
Umutlarında üzgün.
Ufukta şimşekler çakar
Ela gözler sessiz sessiz ağlar.
Şehvetli dudaklarında,
Aşkı hücrede.
Özgür tebessümleri isyanda
Bölük pörcük.
Lal olmuş dillerinde
Kekremsi şiirleri,türküleri
Perperişan feryat eder.

Gülen gamzeleri
Kükrer deli divane.
Kuğu duruşunda,
Dert örer, sabır örer.
Kadın gizli gizli
Sessiz sessiz ağlar.

4. sayıdan

Similar Posts

  • Benim Adım Barış, Fevziye Aşkar

    Bir barıştır takılıyorum Uzun zamandır.Barış yüreğimde açan çiçeğim.Gönlümün aşk şarabıAlnımı yakan terimSessiz gözyaşı pınarlarımBarıştır barış Karlı bir kış günündeCehennemin yaz sıcağındaVietnam, Gazze, FilistinBeyrud ve Suriye deDevam edenKanlı savaşlar yerineÇocuk şarkıları barış olmalıBarış olmalı. Köylerde, şehirlerdeSokaklarda, caddelerdeHer zaman, her yerdePimi çekilmiş bombaların,Kör mermilerin uçuştuğuVahşi coğrafyadaBarışı muştulasınlar barışı. Çığlık çığlığa yükselenKanat çırpan kuşlarMutlu ve umutluÖzgürlük türküsünü Haykırmalı,…

  • Bekleten Zaman, Nurdan Öztürk

    Ben uyurken, kelimeleriminNöbetini tut…Sessiz renklerle ayır kötülerini, eflatun bir karanlığın…Sarı rüyalarında boğulanÇocukların danslarınıBilmediğim şehirlerin kaldırımlarına çiz.Tahtsız otoritemeSaygıda kusur etmeyen iç sesimSahte heyecanlarla çırpınırkenUyandır….Kelimelerimi ver banaUzak iklimlerde aynı gökyüzü kışı yaşarkenSesimi duyurAyak seslerimin şarkısını dinle kulağını toprağa dayayarakİnadına çiçeklensin bahçemBak ;Bir at nefesini bıraktı avucuma….Avucumda senin dünyan…Evren kavrulduKirpiklerim kırıldı….Kelimelerimi ver bana…. 8. sayıdan

  • |

    HEPSİ BENİM YÜZÜMDEN, Hatice Eğilmez Kaya

    Keşke şu hiçbir kaba sığmayan düşüncelerimi kimse ile paylaşmasaydım. Paylaştım da ne oldu? En yakınlarım bile aklımdan şüphelendi. Akıl bu, hem var hem yok türünden bir nesne. İspata çalıştıkça belirsizleşiyor sanki. Bana bende varmış gibi geliyor da başkaları “sende yok,” diyorlar. Aklımı savundukça kendimi “ben sarhoş değilim,” deyip ayakları çapraz yürüyen çakırkeyiflere benzetiyorum. Onlara sarhoş…

  • |

    Bir Damla İyilik

    yaprak dökse her yanım bir damla iyilik kalır bendekuyuya düşen ay parçası, aklımın sevabı, bölünmeyen hecembeyin fırtınam kesişsin yolumuz değsin parmak uçlarımızuzansan değer başın arşa destanlar yazdığın yereturnadağ’ım, dil anahtarım, taşı delen damlamçavdar ekmeğim, ışığın baharım olur bir bilseniyimser meleğim dudakla yürek arası serin kanlı yolcuzaman örgüsünü örer, söz bata çıka yol alırsesimin gizli öznesi…

  • |

    KÜLTÜRÜN NEFESİ ANTAKYA, İlkay Kazmacı

    Bir şehir düşünün, sokaklarında adımlarınızdan önce tarih yürür.Her taşında bir alfabe, her sesinde başka bir dua gizlidir.İşte orası Antakya’dır.Sadece bir şehir değil, medeniyetin hafızasıdır.Antakya’yı anlamak, sadece haritada bir yer bulmak değil;bir duanın kıyısında, bir yemeğin buğusunda, bir melodinin gölgesinde insan olmayı hatırlamaktır.Habib-i Neccar’ın gölgesinde çan sesiyle ezan yan yana çalınır burada.Bir sokakta Arapça bir selam,…

  • |

    Giden Kalmaz, Kemal Bayrakçı

    hangi sözcükleri alır yanınagiderken hangisini bırakır geriyeimler kalana her şeyin bittiğiniörter peçesini anıların yüzüneiçini ısıran bir hüzünle yürürkor hisleri tutulur zemheriye. bir çıban gibi sızlar kalbindedelice duyarsın eksikliğinikılıç yarasından derinceiz kalır gözlerinden geriyegözpınarlarından akan gurbet ezgilerisöyler gittiğini içindeki baharınhayatın ufkunu vedasız terk edenne yapsan dönmez geriye. gidenin bıraktığı lekeleri silçehresini aklından çıkaryıkılmış hayallerin toplamındanaşkın mahşerini…

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir