Göz Göze Gelmek, Sevim Yunus Habip

Duvarın dibinde üç gölge
‘’Amin’’
‘’Amen’’
Ve sessizlik
Belki en derin dua budur

Sesleri karıştırır bir çocuk
‘’Merha…selam…shalom…’’
Tebessüm düşer aralarına

Taşlar bile alışmış
Ezanla çan,
Karışıyor aynı havaya

Ekmek uzatır bir kadın
Hamur değil
Gönül yoğurmuştur

Açılır pencereler
Iç içe geçer evler
Eğilir bir yabancı camdan
Yavaşlar biraz dünya

Anlamadığın bir yüz
Anlatabilir sana seni
Çekindiğin o an
Belki kalbinin ilk sözcüğüdür.

Öteki,
Bir başkası değil
Senin başka bir halin

Hoşgörü
Anlatmaktan çok sabır
El uzatmak
Cevap beklemeden

Bazı şehirlerin yoktur sınırları
Göz göze gelenler
Unutmuştur duvarları

Benzememek
Uzaklaştırmaz
Bazen en çok
Benzemezken severiz.