Sessiz Çığlık, Defne Can
Gökyüzü susar,
Rüzgar dinler,
Kalbimde bir yankı
Derin izler.
Söylenmeyen söz,
Duyulmayan ses,
Belki de en büyük çığlık bu,
Bilmezler..
9. sayıdan
Similar Posts
Çıplak Ayak İzleri, Sevim Yunus Habip
ByantakyaÇocukları Kalkan yapan erklerSağır ve körTırpan mı vurdular merhametine?Duygular, yürekler taşEski yüzünü arar, yüzsüz bir sokakFersiz gözlerinde kimliksiz yaşamToprak susan kalemAğlayan nar çiçeğiTükenmiş kapılardaNedir bu ızdırap orta dünyada?Kör-kuyu suskunluğunda ağzı,Kin ile sulansa da öbek öbekKumdaki çıplak ayak izleriSizden daha kalıcı.
Antakya, Ozan Öztepe
ByantakyaBaharda geldin bu kenteİnönü Caddesi boyunca adımladınasma yapraklarına sarılı sokaklarınıduraksattı yola akan kokusalaş bir lokantayı kestirdin gözüneen kuytu masasını seçtin Asi’nin izindedurmaksızın yol aldındüz damlı dar sokaklarınasaptın saklanmak içinasi güneşten güneyine ilerledikçe kentintürkü yakankadınlar gördün rengarenk giysileriyleyavaşlamaya başlamıştı zamangüneş renge geldikçe Neccar Camii’nevardın ikindiye yakınyeni boyalı lokmalı parmaklığındaniçeri baktın loş ışıkta;namaza duran iki adam veküçük…
Yalnızlık, Munavvare USMANOVA
ByantakyaArıyorum gece gündüz durmadan,Bazen parlak, bazen geceler sarar.Gidiyorum, hangi adrese bilmemKaranlık bile benim halim soruyor. Bilmem yine nerelere başladım yol,Can rahatsız, huzursuz yürekSeni anlamadan Tanrım önce ben,Kendimi, anlamam hem bulmam gerek. Munavvare USMANOVA (Özbekistan)Tercüme: Cihangir NOMOZOV
Kurt Kapanı, Mithat Çolak
ByantakyaAnnesini, çadırın önünde oturmuş, ağlarken buldu. Yüzü, her zamanki halinden daha soluktu. Yanına çömeldi. Güçlükle: Sessizce, iyice süzülüp zayıflamış oğluna baktı. Derin bir iç geçirdi. Toprak aynı toprak, gökyüzü aynı gökyüzüydü.Akdeniz binlerce yıldır Gazze’ nin kıyılarını kucakliyordu umarsızca.Hatta zeytin ağaçları bile aynı sayılırdı.Bu daracık coğrafyada tüm canlılar barış içinde, birbirini incitmeden yaşayıp gidiyordu. Sadece insan…
Hoşça Kalın, Suna Su
ByantakyaHem güzel hem de zor anlarIma tanıklık eden yuvam evimElveda hatıralarım, yazdıklarım, yaşadıklarım…Şimdi gidiyorumUzaklaştıkça, zihnimde dolanıklıkYüreğimde büyüyen ağırlıkla…Şimdi gidiyorumHoşça kalın güzel insanlarımGülüşü yürekten bacım,Anasının sevdasına düşmüş oğul,Bedeni küçük yüreğini kocaman açmış bir asırlık yaşantıyı gözlerindeki buğuda biriktirmiş ninem…Hoşça kalın içinde tanImlayamadığı acıyı, oyuna dönüştürmeye çalışan minik eller .. Sevgili Tanrı’m,Benim kalbim atıyorBu içerde beni kendimden…
Her Şey Bitince Toprak Konuşacak, Arif Coşkun
Byantakyaİncir yapraklarında ışıldıİlk güzelim yazGüneş öpüm öpümDallarda yapraklarda gövdelerde gezindiRenkler ışıklar elendi pul pulDönüp gölgeler ışıklar kesiştiSular bıçak bıçakDallar yapraklar gövdelerGölgeler ışıklar sular anlamlıBağrıma oturdu bıçaklarYaşam sen ne güzelsin kadife tüy görünümünVe doymuşluğunlaVe sen ne güzelsin sevmek sevilmek Anılar sağırAnılar dilsizGök dövümü bir basma giyside anılarToprağın bağrındaBir tutam yeşil otBu yaşama sevinci mutluluğumuzBüyüyen gözbebeklerimizdeDüşten gerçekBir…