Arıyorum gece gündüz durmadan,
Bazen parlak, bazen geceler sarar.
Gidiyorum, hangi adrese bilmem
Karanlık bile benim halim soruyor.
Bilmem yine nerelere başladım yol,
Can rahatsız, huzursuz yürek
Seni anlamadan Tanrım önce ben,
Kendimi, anlamam hem bulmam gerek.
Munavvare USMANOVA (Özbekistan)
Tercüme: Cihangir NOMOZOV
sarışın bir kedinin yitikliğidir hüzün.hüzün arayıp da bulamamak saçlarındaki ay ışığını.sokaklar bu sabah tenha.gökyüzünü arşınlar yorgun ayakları sonsuzluğun.bir kadın anılarını toparlar masadan.bütün sözler o en uzak adada esir.antik şehirler yangın yeri… temmuzun ortasındasular deltalarına kururkengökyüzünde asılı dolunay.dünya karamsar, dünya öfkelideli ormanlarda kanatları tutuşmuştuti kuşları… semender ateşin içindeiçi dışı ağlamaklı;bir kanadı kızıl, öteki kara.küllerini savurur aşkın.kim…
SINIRDAKİ AY! demekti HAT-AY!Enkazdan çıkan kolyeydi gördüğüm.Antakya taşı üzerine,elle işlenmişHİLÂL, HAÇ, DAVUT’un YILDIZI…VE en üstte ZEYTİN DALI taşıyan kuş…Öylesine bir kolye değildi budinlerin kardeşçe,bir arada yaşayışının kabul gördüğü kentim,Antakya’nın sembolüydü.Türk’ü, Arap’ı, Ermeni’si, Rum’u, Süryani’siylekardeşlik bağının simgesiydi.HİLÂL, HAÇ, DAVUT’un YILDIZI veağzında ZEYTİN DALI taşıyan kuş. Bakarsın ki üç semavi dinden, üç mezar…Yan yana yatmış uyuyor.Hem de…
Çok geç kalmış bir mektup bu aslında. Hissettiklerimi ifade etmeme yetecek mi, inanın bilmiyorum. Nicedir size söylemek istediklerim var zira. Sekiz yaşımdan beri biriktirdiklerim var. Dudaklarımın ucuna kadar gelip orada kilitlenip kaldılar. Çıkış yolu bulamayınca gerisin geri dönüp yüreğime hapsoldular. Böyle geçti işte uzun yıllar; hastalıklar, ölümler, türlü türlü sınavlar… Oysa hiç de uzakta değilmiş…
terkedilmiş bir sevgili gibiydiher yer!dağınık saçlar,şiş gözlerve feri kaçmış bakışlar..!kodlarını ezberletiyordu dünyaya sanki;son kaşe;altı iki yirmi üç 04:17!sokaktaki koşuşturmanın,yetişme çabasının yerinebir dala konmuş kuşların,bir köşeye sinmiş kedilerinbekleyişi vardıumutsuzca..!dünyanın bütün ezberlerini sıfırlayacakbilinmezlikleri beraberinde getirecek.artık ne Hiroşima’danne de Nagazaki’den söz edilebilirMezopotamya dururken!Bir sevgilinin,sevgi dolu dokunuşu değildi bu,uykunun en tatlı saatindebizi uyandıran.Vedalaşmak için üç gün süre verilenMübadele günleri…
Defne tiz ağlama saksılarında iştahı azalan çocuk parkları ve normalden daha az beslen Pamuk ipliğine tutunan kuvez. Teselli edilemez ağlama mağdurları, disket ve gevşek gövdeye bürünmüş fay hattı…Eksik reflekslere sahip huzurevleri. Baş ve topukların kemeri esnemiş dil bağı. Kontrol edilemeyen görsel hareketler. Küskün okul bahçelerinin salıncağı cezalı. Olağandışı göz hareketlerine bürünmüş nehir yatakları. Ateş nöbetleri…