|

Ortadoğulu İnsan, Ali Yüce

Byantakya

Döşeğim kum
Kovam kavga
Çöl evim
Gündüz küçülür
gece büyür dölevim

Sen yerüstünde
Bir oğlumu kurşunlarken
Yeraltında bin oğlana
Gebe kaldım ben
Canımdan can verdim onlara
Beden verdim bedenimden

Yaşamak güzel
Dünya büyük
Yok yurdum
Sen yerüstünde
Kocamı bombalarken
Ben yeraltında
Bin koca doğurdum

İnsan güzel
İnsan çirkin
İnsan tuzak insana
Yok güvenim
Akşam küçülür
Sabah büyür yüreğim

Sırtımda kurşun
Karnımda çocuk ölüleri
Mendilim gözyaşı
Bu mu yarattığın uygarlık
Ey insan

7. sayıdan

Similar Posts

  • Savaş Çocuğu, Nebihe Karasu

    Byantakya

    Ah, şu atlaslar, şu haritalarKim çizdi bu soğuk sınırları?Kırmızı, mavi…Dünya dar geldi, yetmedi toprağı. Gözlerinde ağır bir bulut,Yaşlar katre katreİçine akıyor sessizce.Vuslat erişilmez o çizginin ötesinde,Virane kalmış yuvası,Yurdu paramparça bir hayal. Güneş arar ince bir hüzme,Ama karşısında kara dehlizler.Ardında kan, barut kokusu,Önünde derin bir bilinmezlik.Gökyüzü bile yıldızlarını saklamış,Gece karanlık, umut uzak…

  • Sen İstanbul’dayken, Bahri Loş

    Byantakya

    Sen İstanbul’daykenben resimler çizdimGökyüzünü siyaha boyadımVe bulutları hep ağlamaklı yaptım Sen İstanbul’daykendünyaya benzedi bakışlarımVe çocukların gamzesine gölge düşmesin diyeonların yüzlerine hiç bakmadım Sen İstanbul’daykenbozkırın ortasına evler kurdumVe bütün o ayazlara rağmenevlerin bacasından çıkan dumanı hep eksik bıraktım Sen İstanbul’daykenbu şehrin viraneliğini giyinipsahipsiz bir yara gibi sokaklarda dolaştım Sen İstanbul’daykenen güzel mevsimecan çekişen bir dünya gelip…

  • Mahmur, Erçağ Akarca

    Byantakya

    Mahmur bir gece,Ürperdiğim koşuların sığınağında iki hece,Gölgeli dalgaların mihmandarlığında sorulan bir bilmece,Zamansız yüreğime düştü,Tirşelenmiş yaprakların burgacındaki şehirler,Çocukluğunu bir çocuğun sarı saçında unutan nehirler,Bir sessizlik olup hangi avizenin kollarından akacaktı?Mahmur bir gece,Tavanannaların saçlarını taradıkları eski zaman saraylarında,Öfkeli anların zehrini bir vuruşta yere döken bir bilmece,Olmadığım anlarca yankılandı,Olmadığım anlarca soruldu cevabını bildiği tüm sorular,Kendi benliğini örseleyen bir…

  • KONSTANTİNOS KAVAFİS BU ŞEHİR ARKANDAN GELECEKTİR, Semiha Baysal

    Byantakya

    Sadece yürüyüp gitmemeli insan. Her yürüyüş bir yolculuk olmalı. Yolculuklar iz bırakmalı. Hele ki yürüdüğün kent medeniyetler beşiği İstanbul ise. Son on yıldır her sene en az iki kez gittiğim ve her sokağını arşınladığım Yeniköy semti bu ziyaretimde beni o kadar şaşırttı ki. Nasıl mı? Helen kültürüyle beslenen İskenderiyeli şairdi beni heyecanlandıran. Anlatayım. Kaldığımız ev…

  • ÇİÇEK UYKUSU, Murat Boğurucu

    Byantakya

    Koyu sohbetlerde nesli tükenen adamlara yazılmış şiirler okunuyorSokağın ışıksız gölgesinde susları duyulacak eğer biraz daha ağlarsa kadınlar.Akşamın kalbinde gün biter kuşlar çekilir bacaları mor çatılara.Sığınaklarını su basar kiracıların; yalnız kalan ağacın çürür meyveleri,Ucuz rüyaların erken saati düşer toprağa. Soyut iklimler biriktirir pencerelerSabah duasında, ütüsüz giyilir aydınlık.Okul sıralarında yarım kalan masalların tınısı var hâlâ.Hâlâ sıvası yapılmamış…

  • |

    Serin Bir Yer, Acibe Sıkar

    Byantakya

    bazı kelimelerağır gelir insanabazıları içinkalbin tam ortasına otururve orada dinlenirbu satırlaryük taşımak için değilbırakmak için yazıliçinburada bir serinlik vargölge gibi değilferahlık gibigüneşin yakmadığıama aydınlattığı bir yergözlerini kapatve aceleyi bırakşimdi hiçbir yereyetişmen gerekmiyorzamansana dokunmadanakıyornefesinuzun zamandıİliilk kezkendine yer buluyorbu bir boşluk değilbir açıklıkoradan giriyoriyileşmeunutmakher şeyi silmek değildirbazı şeylersilinmezamaağırlığını bırakırhatıralarcan yakmayı unuturumut iseyüksek sesli bir söz değildiroiçinden tamamdiyebildiğinilk…

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir