Eksik Esen Rüzgar, Acibe Sıkar
Sesim duvarların taşlarına çarpıp yankılanırken
Zamansız bir fısıltıya dönüştüm.
Beni çağıran olmadı
Gözlerim başkalarının baharında üşüdü.
Ellerim ekmeği bölerken aç kaldı.
Gölgelerden süzülen ışığı toplayıp avucumda biriktirdim ,gün başkalarına doğarken .
Adımlarım iz bırakmayan sessiz bir düş gibi süzüldü.
Rüzgar başka yelkenlere esti ben eksik kaldım .
Sözlerim sesimin yabancısı
Gözlerim aynalardan uzak
Kalemim sadık bir dost
Yazdıkça yeniden ben
Var oldukça
Yol alan bir iz.
6. sayıdan