Ne havai fişek gösterisi bu
Ne de parlayan yıldızları gökyüzünün
Fosfor yağıyor uçaklardan
Filistin toprağını yağmalamak için
Hangi karanlık çağdan kalmasın ey zulüm
Kaç vardiya çalışıyor silah fabrikaları
Kahkahalarına inmiş ölüm çocukların
Annelerin gözyaşlarına
Kurşun sesi ninni olur mu hiç, utan!
Kan revan içinde sokaklar
Harap bakışlarının
Göğsümde yarası var
Yas tutacak anneler mi kaldı
Filistin’e şimdi kimler ağlar?
6. sayıdan
MÜSLÜM KABADAYI’NIN 40. SANAT YILI KUTLANDI Son teşekkürüme gelince… Varoluşumun mirasını kendi üretkenlikleriyle geleceğe taşıyacak olan canımın çekirdeği olan kızlarım İlkyaz ve Evin’e çok teşekkür ediyorum. Doğanın diyalektiğinin sağlıklı, estetik ve eşitlik-özgürlükle dokunmuş bir toplumsal düzenle ancak insan için mümkün olduğunu bilince çıkardığımdan bu yana çalışmalarımı, mücadelemi çekirdek ailemle toplum arasında bağ kurarak sürdürmeye özen…
Bir gastronomi araştırmasında şu cümle karşıma çıkmıştı ‘Eğer dünya bir ev olsaydı mutfağı Antakya olurdu.’ Evet bu cümle Antakya’nın hakkıyla elde ettiği bir değer bulma cümlesidir. Bu yüzden de UNESCO tarafından Antakya gastronomi şehri seçilmiştir. Yani bu cümle zorlama içermemekte. Bizzat Antakya şehri bunu kadim tarihindeki medeniyetlerin orada yaşayanlara bıraktığı miras bu lezzet çeşitliliği ile…
Ben küçüğümHayallerimse büyük.Tuttum kardeşimi elinden,Soyadımızı değiştirelim mi ? Dedim.Evet ,dediSen düşün,Ben de düşüneyim.En sevdiğim renkPembe.Peki, senin sevdiğin renk hangisiYeşil dedi kardeşimBundan sonra,Benim soyadım pembe,Kardeşimin soyadı yeşil oldu
Dingin bir dağın eteğindenNasırlı bir çift el çıkardı.Kesti, yonttu, cilaladı.Getirdi kalabalığın, cümbüşün içine.Eminönü, Mısır Çarşısı arası,Bir sokak ötede çiçek pazarı.Sokak arasından sızanDeniz havası olmasa,Orta yerinden çatlardı.Zor alıştı,Ne topuklar geldi geçti.Ne hayatlar aktı.Kimi oturup saatlerce ağladı.Kimi zilzurna sarhoş,Üstünde sabahladı.Kaç sokak kavgasınınSessiz şahidi.Parfüm kokulu topuklar,Vazgeçemediği sevgilisi.İşçinin, emekçinin sadık bekçisi.En yakın sırdaşıKöşedeki dilenci.Çıkmaz sokağın demirbaşı,Alelade bir kaldırım taşı.Gecenin…
Berk ve arkadaşları bayram tatilini eğlenceli, keyifli bir şekilde değerlendirmek istiyorlardı. Dışarıda buluşup gezinirken eski bir fabrikanın yarışmalar için tekrar açıldığını görürler. Binaya yaklaştıklarında üstünde “Korku evinde yarışmaya var mısın?” yazan bir broşür görürler. Yarışmaya katılmaya karar verir ve binanın içine girerler. Oradaki çalışan saat 23.40’ta buraya gelmelerini söyler. Berk ve arkadaşları saat 23.30’da buluşup…
Ey Filistin,Toprağın gözyaşından yoğrulmuş dua,Taşlarında bir yürek çarpar hâlâ,Sokaklarında yankılanır sabrın sesi. Yırtılmış kefen gibi üstüne serilmiş gökyüzündeki bulutlar hıçkırık tutar.Küllerle çizilmiş sabahın içindeKuş kanadında saklı özgürlük düşlerini görür çocuklar Oyuncaklar öksüz, beşikler sessizTop yuvarlanmıyor artık sokaklarda.Çocukların ayak izlerini taşır hâlâ kum taneleriDualar yaralı bir kuşun kanadında süzülür göğe. Bir çocuk , yırtık terliğinde babasının…