Kızıl bir denizdeAkşam iniyor gözlerimeKısa uçuşlarındaKuşlar uyanıkGam taneleriEndişe kuyularıMakas altındaYetmiyor bilmekVe hatırlamakİçini soğutmadan hayataBir göz daha gibiBir kulakYanında taşımak gerekiyor yaşamıYaşamak.. 8. sayıdan
Sisler hattında kuşlar kopupdüşüyor göklerdenBalonlar uçuruyorum oysaben düşlerimdeGöz gözü görmüyorUmutlarımızdan yemyeşilparklar döşüyoruz yerdenBulutlara kadarÖlümü büken arı bir koşmakoluyor ellerimizin arasındabarut kokan yorgunsokaklar Gelsin istiyorum savaşınuykusu Sarılıp uyuyacak bir şeyimkalmayıncaya kadaraçıyorum gözlerimi vedikiyorum tüm kırık dökükevleriYavaşça kapanıyor gözlerim Tüm sokak lambaları sönükkalbiminPusu kuruyor korkularımuykularıma her sesle Bu topraklar kimin ve budünya?Hırsa mil çekelimtuttuğumuz çiçeklimendillerle Boşalan caddelerin…
Eski taşlar, yeni unutuşlar-Gittiğinde bir sokakKaldırım çizgileri nasıl tamamlanır? Silinmiş seslerin yankısı,Boğuldu duvarların ardında.Çözülemeyen bir denklem gibiEksik bilinmeyenlerle. Hafızanın çatlaklarından sızıyor, anılarKimliği belirsiz bir şehrinYeniden inşa edilen yüzündeTanıdık olmayan gölgelerle. Gitti çocukluğumuz,Bugünümüz, yarınımızKırık bir aynada,Yansımayan suretler gibi. Ve şimdi,Zamanı tersine katlasakGeri dönemeyecek hiçbir şey,Hatırlamak da bir harabe işi. 3. sayıdan
Nabzımın sokaklarında attığıEzeli bir aşktınYavan adımlarlaYollarında yürümeden önceHüzün kol geziyor Kurtuluş’ta şimdiBağrıyanık’taAğlıyor taşlarSessiz..Kayalar sökülmüş bağrından koca bir asrınHerod’un karanlığında sönmüş gibi yıldızlarDünyanın kalbi dar kendineAma söz sanaÇamurun zulmünde batakları tutmayacak gözlerimDirileceğizYeniden.. 3. sayıdan
Gelmiyor hayatİnce hesaplaraHele kiIskalanıyorsaSuyun neşesiMavide dinen yorgun dalgaBir halkayaGeçiriliyorsaMazbut düşmanıYalım sularKor bir bakış atEzgisine kuşlarınYorma boşunaYolunaYarına hevesiAdı şimdidirMutluluğun..
Bozulmuş bir çağınŞarkısını tutuyoruzBeyaz yelkenli denizler takıyoruzUzayan suskunluğumuzaKirdi kandı cesettiEğer tutmaz gibi derelerBalıklar bile utanırkenAğlamaz mıydı hiç canilerGözleri taştanElleri demirden miydiKadındık, çocuktuk, ağaçtık ve kediBiz ölürken utandıkSiz öldürürken utanmadınız..