Her Renk İnsan, Asya Akkaya
Sisler hattında kuşlar kopup
düşüyor göklerden
Balonlar uçuruyorum oysa
ben düşlerimde
Göz gözü görmüyor
Umutlarımızdan yemyeşil
parklar döşüyoruz yerden
Bulutlara kadar
Ölümü büken arı bir koşmak
oluyor ellerimizin arasında
barut kokan yorgun
sokaklar
Gelsin istiyorum savaşın
uykusu
Sarılıp uyuyacak bir şeyim
kalmayıncaya kadar
açıyorum gözlerimi ve
dikiyorum tüm kırık dökük
evleri
Yavaşça kapanıyor gözlerim
Tüm sokak lambaları sönük
kalbimin
Pusu kuruyor korkularım
uykularıma her sesle
Bu topraklar kimin ve bu
dünya?
Hırsa mil çekelim
tuttuğumuz çiçekli
mendillerle
Boşalan caddelerin özlediği
sesler çoğalsın
Bir yarış değil ki yaşamak
Her köşe başı bizim her
renk insan, her insan mavi
Motorlarını bağlayalım
insansızlığın hadi
Düşsün, kırılsın, dağılsın
kan soluyan parçalar
Güneş bugün
Bugün çocuk
Çocuk barış ve dünya..
6. sayıdan