Hayalet Sandal, Arzu Kök

Sıkı sıcak sarılışlarınız
Kopmaz bağlara dolanmış kollarınız
Yetmez sentetik kelimelerle
Çözülmeyen bir ardı olur ufkun.
Bu ne kımıldanışlardır, denizin
Saklı soğuk koylarında durur
Duruk bakış yalın yalnızlık
Yalımda arar yakalanmışlık
Dudak bükümlerinde çekilir içiniz.
Tayfları derinde gizleyen göz
İncidir denizciye,
Sır aynalar gösteren
Yakamoz derisi duyumsatan
Denizciye ezgidir, Sizsiz
Bir ufuk önünde çözülür.
Kalkış sırrı kumullardır
Sessiz bir şey bakınca dipte
Kımıl kımıl, hani akışkan
Yapışkan bir canlı
O kayıverir iç bulantlarında…
Sıkı sıcak sarılışlarınızda biraz
Anlatısıdır denizin…
Burulur halat boşanırız
Dingin.
Demirsiz kalkan gemi düdüğü
Öter içimizde, yolcularız biz.
Denizden caymasız, sanki denizci
Çözülmez derdiyiz denizin…
Dip taramayı saymayıp
Denizi dip sanan kolcuyuz biz.
Sıkı sıcak sarılı
Kopmaz ağlar dolanı
Balıklar yığan yağmalarımıza
Yağan damlalarız biz.
Sahte ıskarmoz çakılı
Yüreği bağlı götüren
Ufuk ötesi
Bir garip hayalet sandalız biz.
Kopmuş halat denize
Salınan denize

Salınan ay
Uçmaz bir sandal
Bir ıssızız biz.
Issızımız ufkun ardı
Kopup gelen
Dalgaların ardı
Dalgalar mıyız biz?

II

Küpeştede serin ilkyaz
Rüzgarında geniz
Duruk aşk kölesiyiz
De
Oynatmış ruhların tırmanışı
Ve
Düşüşünü birçok kez yaşamışız…
Geri kıyılarımda durur
İnsan-ı derya
Maya ruhları
Bir yol yitirip
Birçok kez bulmuşuz…
Hangi denizden arttırılmış
Birçok yelkensiz, iskeletsiz
Sandal
Sanrısız
Damlacıklar biliriz…
Yüzeriz içimize uçsuz…
Aklımız boyu bir kulaç
Kaç kulaç içimiz sayılmaz
Aklımız emanet serdengeçtiyiz biz.
İskandil halatından düşmüş
Derinlikleriyiz denizin…
Der mi ki insan biz denizin
Saf küpeşteleriyiz
İlk yazda atılmış
Olta karışığı
Balık bulaşığı
Buruk
Deniziz biz.
Ki orda şiirle yakamoz derilerimiz kabartırız
Pul pul
Balık balık
İskelet iskelet
Sandalsız denizci miyiz?

  1. Sayıdan

Similar Posts

  • (ORADAYDIM II) YAŞAMAK İÇİN HATIRLA!, Neval Oğan Balkız

    Sürek avındaydı zamanKime baksam, yokŞimdi ve gelecek arasında kalmış an’lara tutsak kaldıkGeçmiş, yokHafıza ördüm kendime başıma bulutBakışlarıma yuva olsun diyeGözlerimle gezintiye çıkarım her sabahYeşiller , maviler, sarılar arasındaYolculukta kaybederim yeniden bulduklarımıYeniden bulup, kaybetmek içinElim uzanmaz pencere pervazınaGeçmez ayaklarım kapılardanYaşam kırımlarının yitik parçalarıFısıldar dururlarHıçkırıklarını duyarım, iç çekişleriniYarılan toprağın kustuğu ölüm gecesindeKaybettiği i varlığını aramaktadırTamamlamak için kendiniAyrıksı…

  • Gördünüz mü, Suna Su

    Gördünüz mü.?Gökyüzünde ki renk cümbüşünüÇocuk neşesinin yansıması bu . Duydunuz mu?Yurdumun her yanını saran bu cıvıltıyi ..Doğudan batıyaKuzeyden güneye.. İşte ! Geliyorlar,Eşsiz kahraman her biri ..Yaşam müziğinin farklı tınısı her biri ..Kendi hakikatlerinin yolcusu her biri .. Aç onlara yüreğini,Sarmala küçük bedenlerini,Dindir güvenli sıcak yuva hasretini.. İşte şimdiÇiçek toplama yarısındaDaha hızlı koşuyorlar güneşe..Hepsi yaşamlarını bir…

  • |

    Tazelensin Yaşamlar, Sevgi Erol Öçal

    çöl çiçekleri açınca vahadayağmurun ellerinden tutçiselesin özgürlüğü kararmış yürekleregöğsü beyaz dağlardaöksürürken bulutlartazelensin yaşamlarnefeslensin umutlarçoğalsın soluklananlarkelebek kanadında uçan masum çocuklarsert kışların türkü bakışlı bebeleri üşümesinuyansınlar esen koyu poyrazlauyansınlar özgürcetatsınlar özgürlüğü tatsınlardenizle gökyüzünün ışıdığı gün mavisindetopla genç ellerinle topla Memleketin yıldızlarınıgençliğin uzak olduğu şimdilerde uzanıp o yıllaraefsunlu hayallerin buzlu camlara çizildiğisınır ötesi esen sert tipilereyorgunluktan körelmiş Sevgilerin…

  • |

    NEN EYLE IRAZ NEN EYLE, Duran Yaşar

    Anılar insan yaşamında kilometre taşları gibi dururlar. İçlerinde acısı, tatlısı, buruk olanı vardır. Bunlar geçmişten geleceğe armağan gibi taşınırlar. İnsan bir türlü unutamaz. Geçmişte kızıp köpürdüğümüz, hatta kavga ettiğimiz olaylar yıllar sonra gülümsediğimiz birer anıya dönüşürler. Eskidikçe tatlanır, mahzende yıllanmış şaraba dönerler.Belleğime kazınan, çocukluğumun Kürtkızı’nı hiç unutamam. Kürtkızı bizim mahalledendi. Neden Kürtkızı dediklerini sonradan öğrendim….

  • Uzak, Arif Berberoğlu

    Ben hep güneş giydimBulut giydim çocukluğumdaÖlü bir annenin rahmiydiToprağında kuru bir dal gibi titrediğim ovaOvanın ılgımında sudan atlara binerdimBir bilinmeze bir hayale sürerdim sürerdimHiç varamazdım el ettiğin o cenneteNehir yürüyüşlü sevdiceğim. Masal devi bildiğim günlerdi Deniz Gezmiş’iDenizlerde dolaşan o dervişi…Bir mum gibi bükülürdü muskalı boynumBaktıkça ırmağın karşı kıyısındaKomşu köy okulunda yazı yazan çocuklaraVe yazıda yalınayakAyaklarımın…

  • Suskunuz, Asya Akkaya

    Bozulmuş bir çağınŞarkısını tutuyoruzBeyaz yelkenli denizler takıyoruzUzayan suskunluğumuzaKirdi kandı cesettiEğer tutmaz gibi derelerBalıklar bile utanırkenAğlamaz mıydı hiç canilerGözleri taştanElleri demirden miydiKadındık, çocuktuk, ağaçtık ve kediBiz ölürken utandıkSiz öldürürken utanmadınız..

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir