Ben Bir Zeytin Ağacıyım, Feride Ördek
Ben bir zeytin ağacıyım.
Asırlardır yağımda zaman saklı,
yaprağımda rüzgârın duası.
Bin yıllık bedenimle gölge olurum
yorgun güneşe,
yaralı insana.
Yağım her derde deva,
köklerim sabrın kendisi.
Ben bir zeytin ağacıyım.
Antik çağlarda
kesilmek idam sayılırdı,
bilgeliğim ağaçlara emanet,
yaprağım şifa diye anılırdı.
Barışı dalımla uzatırdım
dünyanın kavgalı yüzüne,
sevgi yeşerirdi gölgemde.
Ben bir zeytin ağacıyım.
Asırlardır toprak beni kucaklar,
insan gölgemde uzanır
bir anlığına unutur telaşını.
Ama şimdi
acıma bilmeden kesilirim,
yağmalanırım,
talanın gürültüsünde
sessizce düşer dallarım.
Ben bir zeytin ağacıyım.
Atalarım gözleri gibi sakındı beni,
kutsal kitaplarda adım
ışıkla yan yana yazıldı.
Şimdi
kıymetim bilinmez,
değerim tartıya vurulur,
oysa ben hâlâ
barış taşırım özümde.
Ben bir zeytin ağacıyım.
Ve hâlâ
insana rağmen
insan için yaşarım.
8. sayıdan