Bahar, Nebihe Lena Karasu
Günler uzar
Çiçekler açar
Güneş ışığını saçar
Bahar gelince
Yağmur yağar
Şimşek çakar
Bulut şaka yapar
Bahar gelince
Kanımız kaynar ip top oynar çocuklar
Kuşlar uçar arılar vızıldar
Bahar gelince
- Sayıdan
Günler uzar
Çiçekler açar
Güneş ışığını saçar
Bahar gelince
Yağmur yağar
Şimşek çakar
Bulut şaka yapar
Bahar gelince
Kanımız kaynar ip top oynar çocuklar
Kuşlar uçar arılar vızıldar
Bahar gelince
Koyu sohbetlerde nesli tükenen adamlara yazılmış şiirler okunuyorSokağın ışıksız gölgesinde susları duyulacak eğer biraz daha ağlarsa kadınlar.Akşamın kalbinde gün biter kuşlar çekilir bacaları mor çatılara.Sığınaklarını su basar kiracıların; yalnız kalan ağacın çürür meyveleri,Ucuz rüyaların erken saati düşer toprağa. Soyut iklimler biriktirir pencerelerSabah duasında, ütüsüz giyilir aydınlık.Okul sıralarında yarım kalan masalların tınısı var hâlâ.Hâlâ sıvası yapılmamış…
Bulutlar eski hatıraların kuşlarıGeçmişin rüzgarları karlı okyanus ıssızlığıSinyali sakıncalı çığlığı kıvrımlıYıldızların sessizliği o anlar Ah o sokaklar beyaza bürünmüş bir geçmişinBulutları cirit atan gökyüzündeKarga sesiyle çınlayanDüşünceli gecelerin loş ışığı Semavere od salınanİstigana gam salınanGıcırtısı köhne ahşapların sabahı başlattığıGüneşi eksik gökyüzüne uyanan rüzgarlı yürekler Kış tepelerin ardından soğuk rüzgarlar yollarkenAyrılıklar resmidir hayatBerrak sabah havasının özlemiyle terk…
Anıları hafızasından silinmişti; geçmişi, zamana yenik düşmüştü. Tıpkı yanan ormanlar gibi: küle dönmüş, sessizleşmiş, solmuş. Yeniden yeşermek zorundaydı. O karanlığa veda etmeli, kendini teslim etmemeliydi. Piposunu yakıp sandalyesine oturdu; ayaklarını masaya uzattı, gözlerini duvara dikti. Dumanların içinde bedeni ve ruhu kaybolmuştu. Hıçkırıkları dumana karışıyor, ağladıkça daha bir ağlıyordu kaybettiği ailesi, coğrafyası, bütün bir yaşam.Adı Nidal’dı….
Zaman uçup gitti ve beni evdeki gölgemle birlikte baş başa bıraktı.Dünyanın kanunu ve kaderin cilveleri onu darmadağın ettiVarlığımı tutan bir cazibe yok, malımın-mülkümün evde kalmasını sağlayanbir cazibe de yok.Evim bana ev, güven ve istikrar kaynağı da olmadıMalım-mülküm uçup gitti, evim başkalarına mülk olduKoltuk uçtu, masam uçtu ve döner sandalyem de uçtu.Babam yok, annem yok, evde…
Atatürk’ün emaneti Hatay’ı unutmak mümkün mü!Hatay’ ı; oradaki sevgiyi, barışı, kardeşlik ve hoşgörüyü; yitirdiğimiz canlarımızın sıcacık yüreklerini asla unutmayacağız !Bir Hataylı şair ve yazar olarak büyük felaketin bizde bıraktığı duyguları sizlerle paylaşıyorum. Unutmayacağız unutturmayacağız! DEPREM YIKTI GEÇTİ! Deprem yıktı geçti yardı geceyiYandı yürek küle döndü o anda.Uyku ölüm oldu sardı geceyiYandı yürek küle döndü o…
Sen gönderdinKaranlık mı ? Aydınlık mı ? Aydınlık mıdır ruhumu zincirleyen?Karanlık mıdır ruhuma ebedi veren?Aydınlık karanlıktan daha karanlıksa,Söyle bana kime inanayım ya hak!Karanlık mı, aydınlık mı? İzzetüikramın mıdır yaratanım bu cehalet!Nedir günahım? Söyle! bitsin bu eziyet!Hak mıdır bu hayatı bize reva görenlere sükutun?Karanlıklar alsa da canımı saf aydınlığa doğsam.Karanlık mı, aydınlık mı? Konuş! Ey “Adalet”…