Nurdan Öztürk

  • Bekleten Zaman, Nurdan Öztürk

    Byantakya

    Ben uyurken, kelimeleriminNöbetini tut…Sessiz renklerle ayır kötülerini, eflatun bir karanlığın…Sarı rüyalarında boğulanÇocukların danslarınıBilmediğim şehirlerin kaldırımlarına çiz.Tahtsız otoritemeSaygıda kusur etmeyen iç sesimSahte heyecanlarla çırpınırkenUyandır….Kelimelerimi ver banaUzak iklimlerde aynı gökyüzü kışı yaşarkenSesimi duyurAyak seslerimin şarkısını dinle kulağını toprağa dayayarakİnadına çiçeklensin bahçemBak ;Bir at nefesini bıraktı avucuma….Avucumda senin dünyan…Evren kavrulduKirpiklerim kırıldı….Kelimelerimi ver bana…. 8. sayıdan

  • BULUTLARA DOLAŞTI AYAKLARIM, Nurdan Öztürk

    Byantakya

    Yıldızların vurduğu durgun bir gecedir karanlık suda düşlerinDalgalanır saclarıUzak ormanlarda kalır sesiAkşam serinliğinde bir şarkıda hatırlanan yarSu çiçekleri kadar berrak ve kaybolandır, ellerinin arasında.Rüzgâr öper savruk düşleriniŞimdi onun etekleri havalanmadadırAğlıyor mudur?Diz çöksem başucuna uyanır mıKeskin kelimelerinin acıttığı ellerimizin acısı geçer miZordur ayrılıklar bilirimGece gibi karanlıktır beklemekVe sabırsızlık aç bir kurt gibi kemirirHalledilmesi gereken ne çok…

  • KADİM KENTTE ŞİİR SOFRASI, Nurdan Öztürk

    Byantakya

    26 Nisan Cumartesi günü, Ankara’dan gece yarısı yola çıktık. İzmir’den Canan Sanlı ve Hatice Eğilmez Kaya’nın katıldığı ekibimiz, Kâmil Akdoğan, Gülümser Öğütçü Egüz ve Nurdan Öztürk’ten oluşmaktaydı. Yol boyunca hiç susmadan sohbet ederek ilerledik. İlk kez karşılaşmamıza rağmen yıllardır birbirimizi tanıyan arkadaşlar gibi ulaştık Antakya’ya. Aklımızda Antakya; mozaiklerle bezenmiş sokaklar, kadim kiliseler ve çan sesleriyle…

  • DEFNE BARIŞ KOROSU ANKARA’DAYDI, Nurdan Öztürk

    Byantakya

    Yaralarımızı sarıyoruz, yüreğimizde ağır acılar olsa da zaman bize baharı yeniden getirecek gücü verecek. Bazen bir çocuğun gülümsemesinde bazen sepet ören bir dedenin mırıltılarında şekil bulacak. Tütsü kokularında akacak yeni güne . Antakya Defne Barış Korosu , Ankara’ya bu kokuyu getirdi. Bu tatlı gülümsemenin sıcaklığını taşıdı. 18 Ocak 2025 hoş bir seda bıraktı yollara ,…

  • ÇIĞLIĞIN SENFONİSİ, Nurdan Öztürk

    Byantakya

    Biz hiç beceremedik savaş çocuğu olmayıSessizliğe yirmi dört saat kala, dönen güneSadece merhaba deyip, kararsızlıkların ve belirsiz zamanınBizim denetimimizden çıkmış kara boyutlarında maviye çalanGörüntülerindeBir şarkı suskunluğundaBir bomba atımı zamanlarda uyuyupDüşüncelerimiz de yarını silerek teker teker hayallerimizi söktüklerindeOcağımıza incir ağacı diktiklerindeİnatçı bir inançsızlıkla…… Barışın hayaline hiç bu kadar yaklaşmadık ve ölmedik habersiz. Seslenmediler bize. Yakınlarımızı göremedik….