BULUTLARA DOLAŞTI AYAKLARIM, Nurdan Öztürk

Yıldızların vurduğu durgun bir gecedir karanlık suda düşlerin
Dalgalanır sacları
Uzak ormanlarda kalır sesi
Akşam serinliğinde bir şarkıda hatırlanan yar
Su çiçekleri kadar berrak ve kaybolandır, ellerinin arasında.
Rüzgâr öper savruk düşlerini
Şimdi onun etekleri havalanmadadır
Ağlıyor mudur?
Diz çöksem başucuna uyanır mı
Keskin kelimelerinin acıttığı ellerimizin acısı geçer mi
Zordur ayrılıklar bilirim
Gece gibi karanlıktır beklemek
Ve sabırsızlık aç bir kurt gibi kemirir
Halledilmesi gereken ne çok şey vardır
Ve zaman akıp gitmez bekleyişlerde
Savruk bir umursamazlıkla kent göz kırpar acına
Yıldızların vurduğu durgun bir gecedir alev alev yanan kelimelerin
Kirpiklerine değer rüzgârı
Yanı başındaki evde yankılanır sesi
Artık aklına bile gelmeyen yar
Ayaklar altında ezilen akasyalar kadar sarı ve bıkkındır, gölgeler arkasında
Rüzgâr öper savruk düşlerini….

5. sayıdan