Bekleten Zaman, Nurdan Öztürk
Ben uyurken, kelimelerimin
Nöbetini tut…
Sessiz renklerle ayır kötülerini, eflatun bir karanlığın…
Sarı rüyalarında boğulan
Çocukların danslarını
Bilmediğim şehirlerin kaldırımlarına çiz.
Tahtsız otoriteme
Saygıda kusur etmeyen iç sesim
Sahte heyecanlarla çırpınırken
Uyandır….
Kelimelerimi ver bana
Uzak iklimlerde aynı gökyüzü kışı yaşarken
Sesimi duyur
Ayak seslerimin şarkısını dinle kulağını toprağa dayayarak
İnadına çiçeklensin bahçem
Bak ;
Bir at nefesini bıraktı avucuma….
Avucumda senin dünyan…
Evren kavruldu
Kirpiklerim kırıldı….
Kelimelerimi ver bana….
8. sayıdan