Haiku’lar, Özlem Uzun
Sırra erenler
Kendine dönenler ya
İçte hazine
Gün batarken
Leyli benden geçerken
Kadehim özlem
Gece kokusu
Hanımelinden başlar
İğde öpüşler
Kuş tüyü yastık
Gece uykular ağır
Zifir karanlık
Yaz damlar tuzlu
Kumdan kaleler yüksek
Yudumlar buzlu
Ey aşk ehli nurdan
Deste güller nardan
Latif ruhlardan
Sırlayacaklar
Toprağın koynuna ya
Çiğdemler örtü
Turnanın göçü
Dolunayın misk şavkı
Vurur yüzüne
Toprağa düşen
Değil sadece beden
Çınar yaprağı
Çolpan yıldızı
Aşıklar pusulası
Kopkoyu gece
Saklı bahçeden
Örtüsüne bürünür
Nuru ayan
Yedi kat gökte
Yedi kat yerde makam
Ortada Adem
Göz bebeğinde
Kainat devrederken
Uyku bürümüş
Bir hoyrat çıkar
Aşığın sazına eş
Karanlık ışır
Bir sır gibidir
Boynunun kıvrımı ya
Bir de gamzeler
Güneş kursudur
Hitit’in altın tacı
Bozkır erenleri
Neşet’in yanık
Kavruk sesine talip
Abdal tezene
Uykusuza lal
Aşığa sonsuz gece
Hançer derinde
Mühürlü eşik
Erenler niyaz ile
Geçiş ve demde
Arzın kalbinde
Yedi kat derinlerde
Sırdan saraylar
6. sayıdan