Bir Gün, Sevgi Erol Öçal
yoksulluğun boyası sıvasız evlerin
kederli çamaşırları kururken taş balkonlarda
ağlarken evlerin gözleri çerçevesi dökük camlarda
kurur mu kederleri
kurur mu bilmem
mandalsız ak çamaşırlar misali
gün kokar mı acep
badanası dökük duvarları
çiçekleri soluk fistanlar giyen
ak saçlı anaları susar mı acep susar mı bilmem
aş yerine acı pişen ocaklar tüter mi bir gün tüter mi bilmem
çividi eksik badana yürekler
kuşanıp sevgiyi giyip barışı
kuş olup mavide uçar mı bir gün uçar mı bilmem
Hürriyet çığlığı olur mu dualar olur mu acep olur mu bilmem
sıvasız evlerin güler mi yüzü
oynar mı çocuklar çalınca türkünün ağıtsız müziği
dupduru kedersiz çamaşır kokusu sarar mı yaraları sarar mı bilmem
bir gün…
6. sayıdan