Nar ekşili sevdaların kısır hayatları Aklı son kurabiyeye demirli Usların çocuğuyum ben Hanım kız paşa oğlan Kolları göğsünde çatkılı Mahçup ayakları gizleyen Bir yırtık çorabım ben Günahımın vebalini çeker İçimdeki ölü kelebekler Çimleri sarıya boyalı kırlarda Yorgun kemiğiyle dertleşen Sokağa yeni düşmüş Yaralı bir köpeğim ben Avare arayışların Bahane bulamayışların Yerlere göklere Çeperine sığamayışların yılgınlığında…
Alacanın karanlıkla kucaklaştığı bir vakitte, yılgın kirpiklerini araladı. Zihni, akşam mı sabah mı olduğuna karar vermeye çalışırken, dağınık saçlarının arasından kendisine bakan kadınla göz göze geldi. Bakışlarını kaçırarak yataktan kalktı. Ayaklarını kucaklayan terliklerin yerçekimine yenik düşmesine aldırış etmeden dört beş adım attı. El yordamıyla bulduğu düğmeye dokununca, kristallerin tatlı oynaşları ortaya çıktı. İpek sabahlığını üzerine…
Ilık bir bahar günü, evdeki neşeli telaşın sesleriyle uyandı çocuk. Hazırlıklar bitince Ürdün Vadisi’ne doğru yola çıktılar. Gördüğü ilk menengiç ağacının altına doğru, tüm gücüyle koştu. Az önce dinen yağmurun yapraklardan süzülen son damlaları yüzüyle buluştuğunda, tatlı tatlı gülümsedi. Nihayet kendine yetişen anne ve babası, ağacın altına eşyaları yerleştirmeye başladı. Annesinin çeyizinden kalma, kendi elleriyle…