Ne Vakit Seni Düşünsem, Bahri Loş

Ne vakit seni düşünsem
dünya olup kanıyorum
Ve her akşam bu şehir gözlerini giyinse de
Her sabah hayata yine sensiz başlıyorum

Ne vakit seni düşünsem savaş meydanında
bir çocuk olup vuruluyorum
Ve siyasi bir argümana dönüşüyor acılarım
eli kanlı liderlerin dilinde

Ne vakit seni düşünsem
yabancı bir diyarda kendimi unutup kayboluyorum
Ve siliniyor hafızamda ne varsa
Siyah bir noktaya dönüşüyor dünya

Ne vakit seni düşünsem
düşlerini soğuk yağmurlara kaptıran bir çocuk olup üşüyorum
Ve koca ülkelerin gücü
yetmiyor acılarımı dindirmeye

Ne vakit seni düşünsem
bir mülteci olup denizler dolusu acılar biriktiriyorum
Ve ölümü kurtuluş olarak görecek kadar
çaresizliğe bürünüyorum

Ne vakit seni düşünsem

gürültü dolu bir dünya içerisinde sus pus oluyorum

Ve geleceği bilinmez bir yarını bekliyorum

1. sayıdan

Yazarın tüm yazıları