Maviye, Ali Rüzgar Karaoğlan

Maviye benzer yüzeyi
Atmosferin yok diye
Üzülmeyelim
Geoitlerden oluşursun
Hava şartları hiç değişmez mi orada
Üstüne çarpan meteorlar kraterleri oluşturur üstünde
Ayna gibi parlatır yüzeyin
Güneşten aldığı ışığı dünyaya
Bazen yarın var
Bazen diğer yarın
Bazen tamamen saklanırsın
Ebeleyemem seni
Bazen ertesi gün çıkarsın
Güzelliğinle parıldarsın
Biliyor musun benim gezegenimin uydususun
Geceyi aydınlatır bizlere yardım edersin
evlerin vardır birbirinden farklı
Parılarıl parıl hallerinle
Her gün bir şekle girersin
Kitaplarda çocuklar balık tutar üzerinde
Ben büyüyüp teknoloji gelişince
Ziyaretine geleceğim

  • 10 yaşında
  • 1. Sayıdan

Similar Posts

  • Ecmed, Zeynep Mansuroğlu

    Üşüyordu narin bedeni,Elleri tir tir titriyordu.Gözleri annesini aradı,Yıkıntıların arasında yalnızdı.Daha dün gibi, evi vardı,Annesi, babası, kardeşleri,Aynı sofrada soba başında,Mutlu bir yuvası vardı.Komşu çocuklarıyla top koşturup,Seksek oynadığı sokaklarSavaş alanına dönmüştü.Anne, baba, ölmüş.Kardeşler dağılmıştı.Ecmed bomba seslerinden,Çok ama çok korkardı.Yalnız kalınca daha da korkar oldu.Günlerdir aç, sussuzdu.Yorgun, harap bitap düşmüştü.Yemek dağıtılan kampa ulaştı,Geç kaldığı için yemek kalmamıştı.İzdihamda yere…

  • Bekleten Zaman, Nurdan Öztürk

    Ben uyurken, kelimeleriminNöbetini tut…Sessiz renklerle ayır kötülerini, eflatun bir karanlığın…Sarı rüyalarında boğulanÇocukların danslarınıBilmediğim şehirlerin kaldırımlarına çiz.Tahtsız otoritemeSaygıda kusur etmeyen iç sesimSahte heyecanlarla çırpınırkenUyandır….Kelimelerimi ver banaUzak iklimlerde aynı gökyüzü kışı yaşarkenSesimi duyurAyak seslerimin şarkısını dinle kulağını toprağa dayayarakİnadına çiçeklensin bahçemBak ;Bir at nefesini bıraktı avucuma….Avucumda senin dünyan…Evren kavrulduKirpiklerim kırıldı….Kelimelerimi ver bana…. 8. sayıdan

  • IŞIK HIZINDA GEÇİYOR SENELER, Hatice Eğilmez Kaya

    bütün çocukları eve çağırın!beyaz kedinin burnu kanıyor soğuktan.arka bahçeler karanlık,camekanlar yaldızlı bu gece. hemingway son öyküsünü bitirdi çoktan.sarı saman kağıtlar karma karışık.odanın ortasından bir tren yolu geçiyor.nereye gideceğini bilmiyor inci küpesinin tekini yitiren kadın. kayda değer haberler vermeliydin bana.güney cephesini kurtarmış olmalıydı kurşun askerler.ilkyaz mı desem, sarışın ve iyimser limon çiçeği mi?o güzel günler kapımızı…

  • HEPSİ BENİM YÜZÜMDEN, Hatice Eğilmez Kaya

    Keşke şu hiçbir kaba sığmayan düşüncelerimi kimse ile paylaşmasaydım. Paylaştım da ne oldu? En yakınlarım bile aklımdan şüphelendi. Akıl bu, hem var hem yok türünden bir nesne. İspata çalıştıkça belirsizleşiyor sanki. Bana bende varmış gibi geliyor da başkaları “sende yok,” diyorlar. Aklımı savundukça kendimi “ben sarhoş değilim,” deyip ayakları çapraz yürüyen çakırkeyiflere benzetiyorum. Onlara sarhoş…

  • Bir Şiirin Anlattıkları, Şehnaz İşeri

    “Uygar bir arınmak yoktu hi甓Uygar bir arınmışlık yoktu yok”“Uygar bir arınma yoktu yok”“Kanlı çirkin kirli bir kabuk kalıntısı hep”“Kanlı kirli ve çirkin bu kabuk kalıntısı çağ artığı dünden”“Kanlı kirli bir kabuk kalıntısı yaşatan bu topraklarla” Yazdıklarını okudu kadın bir daha bir daha. Yok Viking çizgi filmindeki Viki gibi parmağını burnuna sürtüp “buldum” diyemedi. “Bir bebek…

  • Hatay Depremi, Alim Yörük

    Bir gece ansızın gürültü ile dağlar yarıldıGürültüden toprak inledi gök yüzü ağladıUykuya dalmış evleri beşik gibi salladıAteşten bir rüzgar oldu Hatay’ı doldurdu Suskun sokaklar yerinden oynadı yarıldı o anGürültüler çığlıklar ağıtlar sessizliği yırtanDefnelerin dalları kırıldı yüreklerde yananSamandağ da deniz bile hüzne kapandıKırıkhan’ın parlayan ışıkları söndü birdenReyhanlı Altınözü gözyaşına boğuldu derkenİskenderun Limanı deniz dibine çökerkenYıkıntılardan duyuluyordu…

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir