Bana şekil verenim
Benim canım öğretmenim
Davranışım da başarım da
Eserindir öğretmenim
Hamurduk geldik sana
Sevginle yoğurdun
“Yararlı birey olun” dedin
Sonra bilgileri öğrettin
Büyüdük daha çok ışık verdin
Ufkumuzu genişlettin
Saygı sevgi verirken de
Hakkımızı arar olduk.
Hep sayende öğretmenim
Hayalet dünyanın kör sokaklarıİnsansız kalacak bir gün bu hırs meydanındaYüreği çarpan ölüler unuttukları içinÇiçeklere bakınca sevgiye baktıklarını Kan kuduruyor hırsından, para deliriyorSulanıyor haritada çizgiler kanımızdanPekmezi çıkacak yine yoksul halklarınSatılacak petrol diye geleceğimizHaklı bir sebep gösterilecekÖzgürlük, barış diyeVatan yahut millet belki Özgürlük, parası olanın olacak amaBarış, savaşmamışınVatan! Altında yattığın toprakKemiklerini saklasın diye çarpıştınMillet paramparça, komşuna bileDüşman…
1-güneş nerede gecelemiş,hala sendeliyor sıcaklığı.yakamozlar: “şaraptandır!” diyorlar,denizin merdivenlerinden belli. gece camlara bulut çekilmiş,yüzünün parlaklığıondandır ayın. deniz bir ağıta durur,yorgun saatte.telaştadır,kumlar, çakıllar. şimdi, denizin kristal sarayındanyorgunluk taşımadalarak göğüslü martılar. denizde,kağıt gemiler gibi sıralanırlartuzlu suyun uykusuna. kim üşürse döndürsün gözlerinigöğsümde gülümseyen yüreğe.sözcükleşen seslerin dansını duyacaksol mememin altından. 2.begonya,menekşe,sardunya. bu üç çiçek yetmez mi? seni seviyorum ya! 2….
Göklerde kuş olsam,Uçup gitsem .Tanımadığım diyarlaraHer mevsimÖzgürce uçabilmekEngellenmeden gidebilmekHayattaki yasaklar olmadanÖzgürce açabilmekKonacağım yerlereGidebilmenin rahatlığınıMutluluğun tadına varmakEsaretin, zulmün olmadığıSonsuz diyarlaraÖzgürce uçabilmekSavaşların, kötülüklerinGörülmediği topraklaraKimsenin kimseyeŞiddet uygulamadığıSevgilerin, mutluluklarınDiyarlarına varmakUmutlarımı yitirmedenHayattaki güzellikleriYaşayabilme umuduylaUçabilmek özgürce 4. sayıdan
Ben uyurken, kelimeleriminNöbetini tut…Sessiz renklerle ayır kötülerini, eflatun bir karanlığın…Sarı rüyalarında boğulanÇocukların danslarınıBilmediğim şehirlerin kaldırımlarına çiz.Tahtsız otoritemeSaygıda kusur etmeyen iç sesimSahte heyecanlarla çırpınırkenUyandır….Kelimelerimi ver banaUzak iklimlerde aynı gökyüzü kışı yaşarkenSesimi duyurAyak seslerimin şarkısını dinle kulağını toprağa dayayarakİnadına çiçeklensin bahçemBak ;Bir at nefesini bıraktı avucuma….Avucumda senin dünyan…Evren kavrulduKirpiklerim kırıldı….Kelimelerimi ver bana…. 8. sayıdan
bir beyaz gecedilimde özgür sesler..çarmıhına tutunmuş öylece bekliyorumsıkılıyorum resimdeki çıplaklıklardan !gerçek çıplaklığımla ben ve yollar , durmadan yürüyorum.-ve hala huysuzum ben- unuturum.biliyorsun ki:sarmaşıklardır bi kadını solduran!saatlerce konuştuğun o cadde , geveze bulvarı üzerinde şimdi.nasıl oluyor da bi insan gülmez yüzlere , inan anlamıyorum !-ve hala susuyorum ben- sokağında cam şişeleri..dinliyorum adını ve yalnızlığını,ten yumağından ipliklerimi…
–çekmişler kamalarını bir halkın kaküllerini kesiyorlarbir elleri Petrodolarlarda kanlı paylaştırıcılar fotograf önlüklerinde tek heceli şiirlere bulaştı bu soykırımbelgilerin en kısası çocuk yüzüngazetelerin manşetinde kıpkızıl puntolardelişmen çocuk sakin kalmazsın biliyorumyaraşmıyor sana susmaküçyüzaltmış derece döndür bak kafanakafan kelimen ne varsaböl kır barışa/kurortalıkta zulüm ve kül ses tozları savuruyorumkulağına üfürüyorum çınlıyor geniş bir açılmayaölü bir atı ağartıyor zamanzifiri…