MELİKE-İ ŞARKİYYE YA DA ORİENTİS APİCEM PULERUİM İÇİN GAZEL, Nuri Taner

-Mehmet Karasu’ya-

Ararat ’tan gelen bir yel sarsar Amanosları taşından, kayasından
Orientis apicem puleriun’a selam getirir Nuh’un anasından.

Kadim tapınakların duvarlarından çınlayan yakarılar, zeytin ve üzüm ile yarışır
Orontes in gök mavisi sularına Nuh’un Gemisi’nin kutlu suları karışır.

Melike-i Şarkiyye ’ sin güzelliğinle, Cite du Diue olarak anılıyorsun yüreklerde,
Baharı nakışlayan Amik Ovası ’nde şimdi Fellahin türküleri dillenir sevgilerde.

İyi bakın Orontes’e, Tufandan kalan, yalvaçların içtiği son kutsal sulardır,
Çevreler Medinetullah Antakiyyetü’l Uzma ’yı, bereket ve uğur taşıyandır.

Sahiplenin her çakılını, kumunu, kızdırmayın kutsal Orontes’e her dalgasıyla
Küstürmeyin, felaketiz olmasın, saldırmasın bağınıza, pamuğunuza, tarlanıza.

Binlerce yıldan beri görkeminle, güzelliğinle Ümmü’l Mudun ’sın,
Ararat Nene’nin Süveydiye ’den Akdeniz’e kolunu uzatan nazlı kızısın.

Titus Usta, çekicini tünel için indirdikçe kayaya işçiler, kölelerle,
Açılır o heybetli yol, beş insan boyu yükseklik, üç insan boyu ende.

Ey Nuri, Defne ’de yedi gözeden çağlayarak dans eden sular
Akdeniz’in göğsünde, Samandağ ’ın dalgalarından Atlantis ’i sorar.

4. sayıdan