Hasta olur Selevkos
Derdine çare arar
Toplanır hekimler, ulemalar
Derler ki çaren nemli rüzgar
Bilirkişiler çıkar yola
Dağılırlar dört bir kola
Kimi gelir en güneye
Tanışırlar Orontes’le
Nemli ve hoş havası
Olacaktır kralların devası
Sevinç içinde dönerler
Krallarına müjdelerler
Aacil emir gelir
Kurulsun güzel şehir
Orontes’in üstünde köprü
Hoş geçsin artık ömrü
Babsına bir vefa
Olsun adı Antiyoşya
Gelişti büyüdü
Merkezi oldu Doğunun
3. sayıdan
Düşlerim kırıkAklım karmakarışıkHayallerim başka teldeDil ağlar konuşmazEllerim kelepçedeUmutlarım darağacındaMüebbet USTAM.Göz bebeğim firarda şaşkınDargınım aylara, yıllaraYorgunum USTAM.Yüreğim sancı çekerŞehrim harabe.Aşıklar deli divane ,Saramıyor sevdasını .Hüzün tanır, hasret tanırAcı tanır USTAM.Kalbim lime lime,İnce ince kıyılır.Paramparça sunulurDerman kalmadı,Antakya’mın dizlerinde.Yorgunuz ustam yorgun..Geçit vermez yollarYakılan ormanlarTirşe olmuş renkler.Haritadan silinenAmik gölüSoyu tükenmekteKuşlar çığlık çığlığaFeryat figanAç susuz, çaresizÇaresizim USTAM çaresiz Sazım ayar…
Hailsham Okulunda eğitimci olarak görev yapan Bayan Emily, Madam Marie Claude ve Lucy Wainright kendi aralarında öğrencileri eğitme biçimine dair görüş farklılıklarına sahiptirler. Lucy Wainright, öğrenciler gençlik çağına geldiğinde onlara organ bağışçıları oldukları gerçeğini açıklar. Bayan Emily ile Madam Marie Claude ise sadece çocukluklarını yaşama haklarına sahip olan bu insancıklardan gerçekleri saklayarak onlara mutlu bir…
Arif Coşkun (1 Mart 1928 – 21 Mayıs 1995), Antakya’nın kültürel belleğinde iz bırakmış; şiiriyle olduğu kadar kişiliği, dostlukları ve şiire adanmış yaşamıyla da anılması gereken önemli şairlerden biridir. Türk şiirinin 1950 sonrası geçirdiği estetik ve düşünsel dönüşümleri kendi şiir serüveninde yaşayan Coşkun, buna rağmen edebiyat tarihlerinde yeterince yer bulamamış; üzerinde az durulmuş bir isim…
Nereye baksam sevginHangi yöne dönsemHayalini görüyorİçimi yakıyor kırık kanadınHasretin kat kat katmerlenirGüzelliğin, ilkbahar mevsimiSolmayan yüreğindedir.Şiirlere nefes verenHoşgörün dillere destanCennetin güz gülleriCanım Antakya’m Taşlı yollarında yürümekHarabe caddeleri görmekSavrulup durdum deli divaneSımsıcak kucağındaBütün kültürlere yuva oldun.Merhametin zemherideGüz güllerini açtırdı.Kederli ruhlaraKardeşliği, birlikteliği bahşettin Antakya’m Tarumar olan yıkık kentimKöpüren dalgalarındaKardeşlik sabrınlaÇareme derman oldunAç, susuz, evsizlereİyilik perisi olupGönlüme coştunKol kanat…
Ayağı kırık bir masayaAnlam yükleme telâşıylaGeçti ömür kaldık hep bir masanınGözlerinde gelmedi açmak pencereninPerdesini gelmedi aklımızaAçıp pencereyi sokakta oynayan çocuklaraBakmak hiç gelmedi aklımızaCamdan içeri kaçan topu patlatmakAklımız hep ayağı kırık masadaydıZamanın hüznünü atamadıkGelseydik yine eskisi gibiGöz göze seninle gelmezdiMasa aklımaBak kapı çalınıyor açmaGelen bir çocukturTopumuz kaçtı diyecekAçma sakın topları bile olmasaSokak şu an için onlaraDaha…
Ağaçlar sicim gibiGözyaşlarını dökerken.Körpecik filizler İnim inim inler.Filistin, Gazze içinGri gündüzlerde kuşlar bomba seslerindenSus pus.Gözlerinin feri sönmüş .Sessiz sedasız acı çeker. Filistin, Kutsal topraklarınYorgun, bitap,deli divane.Savunur genç, çocukTaşla sopayla.Orta Doğu İnsanlarıNeredesiniz neredeKardeşleriniz ölürken,Vicdanlar sızlamadı mı?Filistinde acı var, keder varKor alevlerde yanar yanar İsrail bomba ile, silah ileTank ile yok ederken, Gazzede oluk olukKan akıyor.İnsan özgürlükleri…