ÖLMEMİŞ ÖLÜLER, Aslıhan Tüylüoğlu
Hayalet dünyanın kör sokakları
İnsansız kalacak bir gün bu hırs meydanında
Yüreği çarpan ölüler unuttukları için
Çiçeklere bakınca sevgiye baktıklarını
Kan kuduruyor hırsından, para deliriyor
Sulanıyor haritada çizgiler kanımızdan
Pekmezi çıkacak yine yoksul halkların
Satılacak petrol diye geleceğimiz
Haklı bir sebep gösterilecek
Özgürlük, barış diye
Vatan yahut millet belki
Özgürlük, parası olanın olacak ama
Barış, savaşmamışın
Vatan! Altında yattığın toprak
Kemiklerini saklasın diye çarpıştın
Millet paramparça, komşuna bile
Düşman kesilmiş onların yayınlarıyla
Ekmeğini çaya batırıp yerken
Onurluca savunduğun ahlakın
Sana başkasını öldürmeni buyuruncaya kadar…
Aç kalmaya devam edecek misin?
Yoksa kendi yabancınla mı buluşacaksın?
Senin kolların vardı sarılmak için
Sırf insan olasın diye, üretip kuran
Dayanmadıkça bir başka yüreğe
Olmamış olacaksın…
Kanından akıtılmış ülken, dilin ve dinin
Hiç biri senden olmayana düşman ol demedi ki!
Neden kılıç çekilsin bir düşünceye
Biraz dur tabancanın nişangâhına
Bir insan yüzü değindiğinde…
Tetikteki elin, insan eli olduğunu biliyor
Bunu yüreğine söyle ki uyansın çağın
5. sayıdan