Anne Sesinde Gazze, Nebihe Karasu
“Bir annenin yüreği, savaşta bile sığınaktır.”
Mahmud Derviş
Sular bile susmuştu,
evlerin duvarları gibi…
bir annenin kalbinden taşan sessizlik,
gökyüzüne değiyordu.
Sütü kurumuştu,
çocuğuna vereceği tek şey
bir dua kırıntısıydı artık.
Kundağında tozdan bir bebek
gözleri taş, dudakları ekmek diye inlerdi.
Gecenin içinden geçen uçaklar,
her seferinde bir masalı daha öldürürdü.
Kadınlar, yanık saçlarını toplardı sabahın külleriyle,
her telinde bir çocuk adı,
her nefeste bir mezar taşının gölgesi.
Gazze’de sabah,
artık doğmayan bir güneşti.
Kadınlar, çocuklarını gökyüzüne sararak
“bir daha ağlamasınlar” derdi,
ama gökyüzü de bombayla cevap verirdi.