Sularımın sınırlarıyla baş başa kalacaktım
Küçük bir ağacın altına oturacaktım
Göğe bakacaktım
Serin bir rüzgar esecekti
Ben çayımı içecektim
Önümden çocuklar geçecekti
Masumluk büyütecektim
İçimde bir kadın yeryüzünü ışığa bezeyecekti
Bir kış gelecekti sıcak, tok ve
Demirin ucu bükülmüş
Kıyılar şehri yaralarından öpecekti
Bir güneş doğacaktı
Karanlık bir daha dirilmemek üzere ölecekti
4. sayıdan
Bilim insan için her zaman yol gösterici olmuştur. Bütün uluslar, bütün toplumlar eski çağlardan beri bilginin izini sürmüşlerdir. Bu iz sürme karşılığında insanın medeniyet anlamında ileri düzeyde bir gelişme sağladığını kabul etmeliyiz. Geldiğimiz noktada 21. yüzyıl uzay çağı, bilgi çağı, altın çağ veya daha farklı, yüksek değer taşıyan tanımlamalarla anılmaktadır. Bu noktada çağın hakkını teslim…
Sevmenin ağırlığında yorulur kalbimYarama tuz basar, çoğaltırım acımıHer acıda anımsarım solgun günleriDüşlerimde maviliğin ışığına karışırımYaşarım Aslı’nın düğmelerinde tutuşan Kerem’ceMecnun’nun Leyla’sına aşık gözleriniSevdalara eğik başım, paramparça yüreğimSimurg’un sırrı yeniden doğurur mu günü!Kalbimin derinliğine gömülür konuşulan her sözcükGözlerimde uçuşan hayalinin sesi ulaşmazDüşünür, kendimi bulurum sensizliğin yokuşunda.
6 Şubat 2023 depreminde kaybettiklerimize…Sesi kulağımızda çınlayan dostlara,bir daha hiç göremeyeceğimiz sokaklara,boş kalan evlere, suskun kalan çocuklara…Ve bu şiiri yüreği hâlâ dost diye atanlara ithaf ediyorum. Her gün sizi sayıklarım dostlarım,yıkık evlerin gölgesinde sesiniz gezinir hâlâ.Bir çocuk ağlar içimde —adı unutuş,yüzü sizin gibi sıcak,elleri soğuk… Geceyle gündüzü karıştırdım,sokak lambaları gibi titriyor yüreğim.Adınızı duvarlara fısıldadım,her taşta…
Yoksa sözcüklerinde hayatın dipten gelen dalgasıtırtılın uzun koşusu cırcır böceğinin koro şarkısıyoksa gözlerinden göğsüme saplanan şarapnel parçasıseni düşünmenin korkunç tadı sende yok olmanın sancısıvarmaz dilim tek harfine sevmedim ben bu şiiri açıkçası. Varsa dizelerinde tenini okşayan soluğun yüksek ısısıhayat bir yel değirmenidir her canlı Don Kişother doğru hamle siler kılıcından pasıbir kalp kirmenidir aşk eğrilir…
“Uygar bir arınmak yoktu hi甓Uygar bir arınmışlık yoktu yok”“Uygar bir arınma yoktu yok”“Kanlı çirkin kirli bir kabuk kalıntısı hep”“Kanlı kirli ve çirkin bu kabuk kalıntısı çağ artığı dünden”“Kanlı kirli bir kabuk kalıntısı yaşatan bu topraklarla” Yazdıklarını okudu kadın bir daha bir daha. Yok Viking çizgi filmindeki Viki gibi parmağını burnuna sürtüp “buldum” diyemedi. “Bir bebek…