Şiir

  • ZEYTİN AĞACININ GÖLGESİNDE, Sevim Yunus Habip

    Byantakya

    Zeytin ağacının gölgesinde bir çocuk,Elinde taş-Taşın ağırlığı değil-yurdun kalp atışı. Dumanla örtülmüş gökyüzüBir güvercin hala yolunu biliyor.Toprak yanık,Fakat toprağın dili hala yeşil. Bir annenin ninnisinde saklıdır direniş,“Uyu yavrum,” der,“Sabırla örülür özgürlük.” Zeytin dallari kırılır belki,Ama kökleri unutmaz suyu,Bir gün rüzgâr dönecek Filistin’e,Uçurtma uçuracak çocuklar yeniden-Gökyüzü kadar özgür gözleri. Ve biz, uzaktan izleyenler,Biliriz ki,Her taşta, her…

  • Zalim İsrail Çocuklara Dokunma, Gülizar Atan

    Byantakya

    Çocukların, çocukları gömdüğü topraklar yazıyordu Filistinli bir çocuğun fotoğrafında. Çırpınan Filistin. Sumud yolda…“Kararlılık” dı anlamı.Sevgi taşıyordu beraberinde…Kırkdört ülkenin filosuyla,Kararlılıkla çıktı yola. Zalim İsrail ! Çocuktan esir olur mu?Olurmuş. İki erkek çocuk elele titriyor silahlı askerin önünde.Kaderine küsmüş çocuklar. Babaaa! diye haykırıyor, hıçkırıklarla…Babalarını getirin bunların! diyor insanlıktan nasibini almamış İsrailli asker. Sumud yolda.Sevgi ile erzak taşıyor,…

  • Sumud Tek Umut, Edip Kadıoğlu

    Byantakya

    Filistin,Gazze’de küçük melek Jamal…Ekmekler elinde eve on adım kalmıştı.Füzeler yağdı Jamal’a,Ekmekler elinde,Kendisi yerde…Anlık;bir evine, bir ekmeğe baktı…Sımsıkı tutmuştu ekmekleri,Bir kaç adımla eve girecekti.Geceden aç kalan ailesiyleÇorba içeceklerdi.Sadece bir an acı duydu,Rüyadaymış gibi bir bulanıklık gördü…Ve Jamal tekrar melek oldu.Çorbayı hazırlayan anne,Tüm aile üzerine ev çöktü.Bombardıman,Enkaz, gürültü, toz, duman her taraf…kapıdan gelecek ekmeği anımsayamadılar bile…Mahalle, şehir…

  • Her Renk İnsan, Asya Akkaya

    Byantakya

    Sisler hattında kuşlar kopupdüşüyor göklerdenBalonlar uçuruyorum oysaben düşlerimdeGöz gözü görmüyorUmutlarımızdan yemyeşilparklar döşüyoruz yerdenBulutlara kadarÖlümü büken arı bir koşmakoluyor ellerimizin arasındabarut kokan yorgunsokaklar Gelsin istiyorum savaşınuykusu Sarılıp uyuyacak bir şeyimkalmayıncaya kadaraçıyorum gözlerimi vedikiyorum tüm kırık dökükevleriYavaşça kapanıyor gözlerim Tüm sokak lambaları sönükkalbiminPusu kuruyor korkularımuykularıma her sesle Bu topraklar kimin ve budünya?Hırsa mil çekelimtuttuğumuz çiçeklimendillerle Boşalan caddelerin…

  • Anne Sesinde Gazze, Nebihe Karasu

    Byantakya

    “Bir annenin yüreği, savaşta bile sığınaktır.”Mahmud Derviş Sular bile susmuştu,evlerin duvarları gibi…bir annenin kalbinden taşan sessizlik,gökyüzüne değiyordu. Sütü kurumuştu,çocuğuna vereceği tek şeybir dua kırıntısıydı artık. Kundağında tozdan bir bebekgözleri taş, dudakları ekmek diye inlerdi.Gecenin içinden geçen uçaklar,her seferinde bir masalı daha öldürürdü. Kadınlar, yanık saçlarını toplardı sabahın külleriyle,her telinde bir çocuk adı,her nefeste bir mezar…

  • YIKINTILARIN ARASINDA, Acibe Sıkar

    Byantakya

    Ey Filistin,Toprağın gözyaşından yoğrulmuş dua,Taşlarında bir yürek çarpar hâlâ,Sokaklarında yankılanır sabrın sesi. Yırtılmış kefen gibi üstüne serilmiş gökyüzündeki bulutlar hıçkırık tutar.Küllerle çizilmiş sabahın içindeKuş kanadında saklı özgürlük düşlerini görür çocuklar Oyuncaklar öksüz, beşikler sessizTop yuvarlanmıyor artık sokaklarda.Çocukların ayak izlerini taşır hâlâ kum taneleriDualar yaralı bir kuşun kanadında süzülür göğe. Bir çocuk , yırtık terliğinde babasının…

  • KİRPİKLERİ KALDI KALDIRIMLARDA GAZZE BEBEKLERİNİN, Uygur Orhan

    Byantakya

    –çekmişler kamalarını bir halkın kaküllerini kesiyorlarbir elleri Petrodolarlarda kanlı paylaştırıcılar fotograf önlüklerinde tek heceli şiirlere bulaştı bu soykırımbelgilerin en kısası çocuk yüzüngazetelerin manşetinde kıpkızıl puntolardelişmen çocuk sakin kalmazsın biliyorumyaraşmıyor sana susmaküçyüzaltmış derece döndür bak kafanakafan kelimen ne varsaböl kır barışa/kurortalıkta zulüm ve kül ses tozları savuruyorumkulağına üfürüyorum çınlıyor geniş bir açılmayaölü bir atı ağartıyor zamanzifiri…

  • Akdeniz Yüzünden, Yonca Yaşar

    Byantakya

    Başımız hep biraz eğikAvucumuzdaki çizgilerin peşindenOrta doğu sınırında düğümlenmişBabilden göç eden sorulardıSüresiz bekleyen.. Hep bir gülüşe geç kalışı bu kadınınBu Akdeniz yüzündenHer balık aklında bir düşle gezerdi çünküSuların öte yanında sımsıcak uyurdu bebeklerVe bir masal gibi dinlerlerdiDalgaların melekten şeytana dönüşünü Bu Akdeniz yüzündenBatık her tekne kucağında beşik gibi sallarken ölümüBir çapanın ucunda düğümlere dolandı yaşamHep…

  • Taş Kalan Kent, Mehmet Karasu

    Byantakya

    “Yıkıntılar konuşmaz; ama her taşın bir çığlığı vardır.”Adonis Bir kent düşün,duvarları ağlayan—taşları bile yetim kalmış. Her molozun altında bir hikâye,yarım kalmış bir ödev defteri,kırık bir oyuncak,adını kimsenin bilmediği bir çocuk. Okullar sessiz.Tebeşir tozu artıkkanın rengine karışıyor. Bir kız çocuğu,kırık camlardan bakıyor hâlâ:“Baba,” diyor, “bizi kim kurtaracak?” Rüzgâr cevap veremiyor.Çünkü rüzgâr da ölü. Kadınlar, yıkıntılardan elbise…