Sınırdaki Ay, Fikret Onay

Sınırda bir ay doğar
Sükûnetle,
Gümüşten ışıklar döker
Akdeniz’e,
Hatay’ın dağlarına
Zeytin dallarına,
Huzur taşır
Özlemiyle sınır boyuna.

Asırlık çınarların gölgesinde,
Tarihin sesi fısıldar rüzgârın dilinde,
Mozaik gibi renk renk
İnsanca,
Kardeşçe sarılır her can burada.

Antakya’nın sokakları şarkılarla dolu
Eşlik ederler müziklere,
Kokusu tüter künefeden-kahveden
Yayılır her bir köşeye,
Sınır ötesine uzanır eller dostça,
Hep birlikte
Bir umutla-bir sevdayla.

Sınırdaki Ay-Hatay
Göz kırpar uzaktan uzaktan bizlere,
Şahit olur dualara
Kavuşmalara
Tokalaşan ellere,
Bir yarısı burada
Bir yarısı orada,
Birleşir gönüller Hatay’ın ay ışığında.

Bu toprakta sevda da var
Hüzün de,
Barışın türküsü yükselir gökyüzüne,
Ve ay
Her gece yeniden doğar hava kararınca,
Sınırın ötesine de ışığını taşır
Korkusuzca.

Atar bir tarih
Hatay’ın kalbinde,
Sınırdaki ay
Sonsuza dek tanık olur olup bitenlere,
Bu topraklar hep yaşar
Hep anlatır nefes aldıkça,
Bir arada olmanın
Bir olmanın mutluluğunu türkülerle-şarkılarla.

(Almanya/Dortmund)