Venüs ve Adonis, Hacer Mutlu

bir beyaz gece
dilimde özgür sesler..
çarmıhına tutunmuş öylece bekliyorum
sıkılıyorum resimdeki çıplaklıklardan !
gerçek çıplaklığımla ben ve yollar , durmadan yürüyorum.
-ve hala huysuzum ben-

unuturum.
biliyorsun ki:
sarmaşıklardır bi kadını solduran!
saatlerce konuştuğun o cadde , geveze bulvarı üzerinde şimdi.
nasıl oluyor da bi insan gülmez yüzlere , inan anlamıyorum !
-ve hala susuyorum ben-

sokağında cam şişeleri..
dinliyorum adını ve yalnızlığını,
ten yumağından ipliklerimi açıyorum sana
-ve hala arsızım ben-

3. sayıdan