ENGEBELİ DÜZLÜK

gördüm sisli bir dağ yolunda

yürüdüğü patika
bağlamada bir tel
adımının her notasında
hükümetlerin saltanatını türkülerin yıktığı

dudakları öpülmemiş sözcükler tapınağı

yatırmış ateşi örse
örselediği dumanla örülen ki bir bulut olup da göğe
ilave yol güz düzlüğü
rüzgarların uğuldadığı

uzağıyla yakını dolaşık birbirine

durgun sulara yol verdiği parmak uçlarında
bir şüphe taşırdı
taşardı arkını tanrıya gecikmeli her dua
sesli harflerin azınlığa düştüğü bir dilde

geçti hayatının geri kalanını çıplak ayakla

engebeli bir bakışı vardı
dört mevsiminden biri üçüne kuzey
ötesi bir hiçliğin İç Anadolu’su
kadim kayalıkların kadehinde şavkıyordu Ay

Murat Yazıcı