Bana şekil verenim
Benim canım öğretmenim
Davranışım da başarım da
Eserindir öğretmenim
Hamurduk geldik sana
Sevginle yoğurdun
“Yararlı birey olun” dedin
Sonra bilgileri öğrettin
Büyüdük daha çok ışık verdin
Ufkumuzu genişlettin
Saygı sevgi verirken de
Hakkımızı arar olduk.
Hep sayende öğretmenim
Ve indirdiler cehennemi yeryüzünegök tavan eriyip damlıyorbebek teni maviliğin eteklerineseni bekliyor o şehirTanrı’nın ölüme söz geçiremediği şehirkızgın bir demir üstünde..boğuyor ateşin sesi suyun sesiniher taraf köz konacak yer arıyorgüvercinler Gazze’de Semira, çiçekçi kız, on birindesarılmış yanık bir zambak demetinekulaklarında toprağın iniltisidüş görmek istiyor sadeceen güzel ayet bilerek yaşamayıgezegenin bütün dillerinde Ve boşluğa çakılı çığlıkve boşluğa…
1Sana ne zaman güzel sözcükler biriktirsemÖnce dünya tozuna bulanıyor ellerimGülümsediğinde yüzün masal ülkesine dönüyorOysa ben gözlerimdeki hüznü tahttan indiremedim2Kuşları sevdikÇimenleri, börtü böceğiGökyüzüne bakışımıza düşman kesildilerTanrımızı ele geçirmek istediler3Tartıya koyduk acılarıİntikam diye öne atıldı süngülerÇocuk yüzlü bir sözcük büktü boynumuzuSevgiyi kuşandık indik sokaklaraAnt içtik yeryüzünü aşkla sulamaya 3. sayıdan Yazarın Tüm Yazıları
Ben çocuğum! dünyam gözümde büyüktü… Kitabım önümde, defterim açıktı.. Annem okula gönderip öğretmenim karşılardı… Babam işten gelip harçlık verecekti.. Yarın arkadaşlarla bisiklet sürecektik.. Bize emanet mirasları gözden geçirecektik.. Büyüklerimizin sözünü dinleyip değerlerimizi savunacaktık..Amaaaa! Fırsat vermediniz ki… babamı çaressiz, annemi savunmassız, benide sığınacağım kucaksız braktınız..Ne oldu böyle, hırsınızda yatan menfaatiniz neydi?Evet ben çocuğum, dünyam da gözümde…
Yaralarımızı sarıyoruz, yüreğimizde ağır acılar olsa da zaman bize baharı yeniden getirecek gücü verecek. Bazen bir çocuğun gülümsemesinde bazen sepet ören bir dedenin mırıltılarında şekil bulacak. Tütsü kokularında akacak yeni güne . Antakya Defne Barış Korosu , Ankara’ya bu kokuyu getirdi. Bu tatlı gülümsemenin sıcaklığını taşıdı. 18 Ocak 2025 hoş bir seda bıraktı yollara ,…
Alacanın karanlıkla kucaklaştığı bir vakitte, yılgın kirpiklerini araladı. Zihni, akşam mı sabah mı olduğuna karar vermeye çalışırken, dağınık saçlarının arasından kendisine bakan kadınla göz göze geldi. Bakışlarını kaçırarak yataktan kalktı. Ayaklarını kucaklayan terliklerin yerçekimine yenik düşmesine aldırış etmeden dört beş adım attı. El yordamıyla bulduğu düğmeye dokununca, kristallerin tatlı oynaşları ortaya çıktı. İpek sabahlığını üzerine…
Yeşil Hatay’ım benimSevdiğime yandığım gibiSana yanayım çağdaş Hatay’ımYaylalarında çoban olayım Harbiye’nin buzlu sularındanKana kana içeyim yeşil Hatay’ımReyhanlı’nın yeni şehir suyundaYüzen balığı olayım Hatay’ım Samandağ, Arsuz, Dörtyol’undaMeyvelerini ellerimle toplayayımİskenderun deniz sahilindeUçan martısı olayım Hatay’ım 8. sayıdan