Çocukları Kalkan yapan erkler
Sağır ve kör
Tırpan mı vurdular merhametine?
Duygular, yürekler taş
Eski yüzünü arar, yüzsüz bir sokak
Fersiz gözlerinde kimliksiz yaşam
Toprak susan kalem
Ağlayan nar çiçeği
Tükenmiş kapılarda
Nedir bu ızdırap orta dünyada?
Kör-kuyu suskunluğunda ağzı,
Kin ile sulansa da öbek öbek
Kumdaki çıplak ayak izleri
Sizden daha kalıcı.
Bir yeri bırakıp yeni bir yerde yaşamaya başlamak ister istemez bazı zorlukları da beraberinde getirir. Birçok şey kendiliğinden kaybolur. İnsan ayrıldığı yerdeki duygu yoğunluğunu yeni yerinde yaşayamaz. Hele ki on dört yaşına kadar orada yaşamışsa… Ayrıldığı yerin kel kıraç tepelerini, çakır dikenini özler. Yeni yere alışmak, uyum sağlamak zaman ister; çaba gerektirir. Bulunduğu yerin toprağına,…
Sırra erenlerKendine dönenler yaİçte hazine Gün batarkenLeyli benden geçerkenKadehim özlem Gece kokusuHanımelinden başlarİğde öpüşler Kuş tüyü yastıkGece uykular ağırZifir karanlık Yaz damlar tuzluKumdan kaleler yüksekYudumlar buzlu Ey aşk ehli nurdanDeste güller nardanLatif ruhlardan SırlayacaklarToprağın koynuna yaÇiğdemler örtü Turnanın göçüDolunayın misk şavkıVurur yüzüne Toprağa düşenDeğil sadece bedenÇınar yaprağı Çolpan yıldızıAşıklar pusulasıKopkoyu gece Saklı bahçedenÖrtüsüne bürünürNuru ayan…
Sevgili Hatay ülkemizin biricik gözdesi,Seçkin Zengin, araştırmacı ve kültür emekçisi şairimiz ve yazarımız uzun bir aradan sonra bana basılı dosyalar göndermesiyle yeniden yazıya döndüm. Hayat arkadaşımın 14 Mart günü evimizde ağır bir kalp krizi geçirmesi sonucu geçirdiğimiz yoğun bakım süreçlerinden bugüne gelmiş olmamız ile Atamızın ölüm döşeğinde Hatay benim milli meselem demesi ile pek manidar…
Kim kör etti gözlerinizi, ey cahiller,Neden ciğerlerimizi tutuşturuyorsunuz?Yeşilin kalbini hançerleyen eller,Dağların alnına kara yazılar yazıyorsunuz. Kuşların şakıyan nefesini susturdunuz,Ceylanın ürkek bakışını kararttınız,Her dalda bir masum can saklıydı,Ve siz, zalim alevlere verdiniz hepsini. Orman, Rabb’in bize nefes hediyesiydi,O nefesi boğdunuz, ey vicdansız eller.Ben bir savaş gazisiyim,Gerekirse ormanım için yeniden düşerim toprağa. Her yaprak bir dua, her…
“Ve bir gece, herkes uyurken,kendi içime doğru yola çıktım…” Bu gece firar ediyorum —Gecenin çatlaktan sızan sesine,Kendimi sessizliğe kilitleyerek. Ay, puslu bir tanık gibipeşim sıra sürünüyor gökyüzünde.Yalınayak bir isyan bu,Toprağın nabzına basarak gidiyorum.Ne bir iz bırakıyorum arkamdane bir bakışa sığınacak yer. Kimse aramasın beni artık.Yokum —Adım rüzgârın kırık hecelerinde,Yüzüm aynasız suların derinliğinde. Kavgamı —bir avuç…
26 Nisan Cumartesi günü, Ankara’dan gece yarısı yola çıktık. İzmir’den Canan Sanlı ve Hatice Eğilmez Kaya’nın katıldığı ekibimiz, Kâmil Akdoğan, Gülümser Öğütçü Egüz ve Nurdan Öztürk’ten oluşmaktaydı. Yol boyunca hiç susmadan sohbet ederek ilerledik. İlk kez karşılaşmamıza rağmen yıllardır birbirimizi tanıyan arkadaşlar gibi ulaştık Antakya’ya. Aklımızda Antakya; mozaiklerle bezenmiş sokaklar, kadim kiliseler ve çan sesleriyle…