|

Ortadoğulu İnsan, Ali Yüce

Byantakya

Döşeğim kum
Kovam kavga
Çöl evim
Gündüz küçülür
gece büyür dölevim

Sen yerüstünde
Bir oğlumu kurşunlarken
Yeraltında bin oğlana
Gebe kaldım ben
Canımdan can verdim onlara
Beden verdim bedenimden

Yaşamak güzel
Dünya büyük
Yok yurdum
Sen yerüstünde
Kocamı bombalarken
Ben yeraltında
Bin koca doğurdum

İnsan güzel
İnsan çirkin
İnsan tuzak insana
Yok güvenim
Akşam küçülür
Sabah büyür yüreğim

Sırtımda kurşun
Karnımda çocuk ölüleri
Mendilim gözyaşı
Bu mu yarattığın uygarlık
Ey insan

7. sayıdan

Similar Posts

  • Filistinli Riman, Zeynep Mansuroğlu

    Byantakya

    Ne bu zulüm bu acımasızlık,Büyüklerin doyumsuzluğu.Her şeye sahip olma hırsı.Yavaş yavaş öldürüyor beni.Küçücük bedenimle,En ağır yükü ben taşıyorum,Dalıp gidiyorum uzaklara,Bir masal aklıma geliyor.Günün ışımasıyla erkendenOkula giden çocuklar.Bağda bahçede sokak aralarında,Özgürce korkusuzca oynayan.Yüzlerinde dondurma pamuk şekeri lekesi,Ellerinde toplarıylaNefes nefese coşkuyla oynuyorlar.Bomba sesleriyle irkiliyorum.Her tarafım yıkık.Bombalar üzerimden sekip gidiyor.Küçücük bedenimle saklambaçOynar gibi bir yerlere saklaniyorum,Korkuyorum anneme kardeşlerimeBir…

  • |

    “Sevgili Uzak” ve Antakya, Kamil Akdoğan

    Byantakya

    Sevgili Uzak, Antakyalı tıp doktoru Müge Sahillioğlu’nun sarsıcı bir mektup kitabı. Yazarı geçtiğimiz yılın aralık ayında gerçekleştirdiğimiz bir etkinliğe davet etmiştik. O akşam da izleyicilere bir mektup okumuştu ama o mektup bir kurgu değildi; İsrail saldırılarında katledilen genç ve çok başarılı bir hekim için kaleme alınmıştı. Salonda derin bir sessizlik olmuş ve pek çok kişi…

  • Suskunuz, Asya Akkaya

    Byantakya

    Bozulmuş bir çağınŞarkısını tutuyoruzBeyaz yelkenli denizler takıyoruzUzayan suskunluğumuzaKirdi kandı cesettiEğer tutmaz gibi derelerBalıklar bile utanırkenAğlamaz mıydı hiç canilerGözleri taştanElleri demirden miydiKadındık, çocuktuk, ağaçtık ve kediBiz ölürken utandıkSiz öldürürken utanmadınız..

  • |

    Son Senfoni, Şerif Kaya

    Byantakya

    terkedilmiş bir sevgili gibiydiher yer!dağınık saçlar,şiş gözlerve feri kaçmış bakışlar..!kodlarını ezberletiyordu dünyaya sanki;son kaşe;altı iki yirmi üç 04:17!sokaktaki koşuşturmanın,yetişme çabasının yerinebir dala konmuş kuşların,bir köşeye sinmiş kedilerinbekleyişi vardıumutsuzca..!dünyanın bütün ezberlerini sıfırlayacakbilinmezlikleri beraberinde getirecek.artık ne Hiroşima’danne de Nagazaki’den söz edilebilirMezopotamya dururken!Bir sevgilinin,sevgi dolu dokunuşu değildi bu,uykunun en tatlı saatindebizi uyandıran.Vedalaşmak için üç gün süre verilenMübadele günleri…

  • |

    İki Damla, Canan Sanlı

    Byantakya

    Gözlerine düşen yıldızlar bizi aydınlatırGöğün umuduna arkanı dönmeSolar bu karanfil arkanı döndüğündeKatlanmanın sesinde döner dünya. Zamanı durdurmak istedimGözlerindeki güneşin sıcaklığındaKalbimde katılaşan buzullar aktıHoşgörünün dilinde sevgiyi ararkenIrmağın yatağında iki damlaydık. Rüyalarım neşelenir gülüşündeOyalanır kalbim arar oyuncağını. Çağlayanların sesini duyarım, çağırırYollar ıssızlaşır, şaşarımKara gözlerinde suskunlaşır dilimBir kedinin tüylerini okşarımSabahın yeli alır ıssız düşlerimiKoyu karanlık gece kalbimi yorarSabır…

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir