Her şeyin bir rengi olduğu gibi günlerin de renkleri var. Günlerimiz karası, beyazı, mavisi, laciverdi, yeşili, neftisi ile arzı endam ederler ömürlerimizde. Üstelik her biri tüm albenilerini ya da arazlarını bizim duygularımızdan alır. Gabriel Garcia Marquez bu sebepten bizlere Kırmızı bir Pazartesi’yi anlatma gereği hissetmiş olmalı. Tuhaf bir cinayetle kana bulanan Kırmızı bir Pazartesi’yi… Kırmızı…
Taş Kilim* Arif Coşkun’un ustalık döneminin hem dil ve anlatım hem de içerik bakımından en yoğun duyumsandığı dizeleri barındırmaktadır. Eser1969 yılı ağustos ayında İstanbul’da basılmıştır. Arif Coşkun, modern Türk şiirinde kendine özgü bir dil ve duyarlılık yaratan şairlerdendir. Şiirlerinde içten bir söyleyiş, derin bir bireysel sorgulama ve toplumsal göndermeler bulunmaktadır. İçinde yaşadığı toplumun ortak yaralarını…
bütün çocukları eve çağırın!beyaz kedinin burnu kanıyor soğuktan.arka bahçeler karanlık,camekanlar yaldızlı bu gece. hemingway son öyküsünü bitirdi çoktan.sarı saman kağıtlar karma karışık.odanın ortasından bir tren yolu geçiyor.nereye gideceğini bilmiyor inci küpesinin tekini yitiren kadın. kayda değer haberler vermeliydin bana.güney cephesini kurtarmış olmalıydı kurşun askerler.ilkyaz mı desem, sarışın ve iyimser limon çiçeği mi?o güzel günler kapımızı…
sarışın bir kedinin yitikliğidir hüzün.hüzün arayıp da bulamamak saçlarındaki ay ışığını.sokaklar bu sabah tenha.gökyüzünü arşınlar yorgun ayakları sonsuzluğun.bir kadın anılarını toparlar masadan.bütün sözler o en uzak adada esir.antik şehirler yangın yeri… temmuzun ortasındasular deltalarına kururkengökyüzünde asılı dolunay.dünya karamsar, dünya öfkelideli ormanlarda kanatları tutuşmuştuti kuşları… semender ateşin içindeiçi dışı ağlamaklı;bir kanadı kızıl, öteki kara.küllerini savurur aşkın.kim…
Gülizar Atan siyah beyaz olmayan, hassas bir yaratılışa sahip. Dünyaya, insanlara, var oluşa ve topluma lirik gözlerle bakıyor. Ruhların Dansı* yazarın ilk kitabı. İçeriğinde yaşanmışlıklara ilişkin, yükte hafif pahada ağır anekdotlar var. Her bir anekdotun kendisine özgü birer ana düşüncesi olsa da yaşanmış olaylardan damıtılmış yazıların ortak düşüncesi, insan olabilmek ve insan kalabilmek kararlılığına dair….
Keşke şu hiçbir kaba sığmayan düşüncelerimi kimse ile paylaşmasaydım. Paylaştım da ne oldu? En yakınlarım bile aklımdan şüphelendi. Akıl bu, hem var hem yok türünden bir nesne. İspata çalıştıkça belirsizleşiyor sanki. Bana bende varmış gibi geliyor da başkaları “sende yok,” diyorlar. Aklımı savundukça kendimi “ben sarhoş değilim,” deyip ayakları çapraz yürüyen çakırkeyiflere benzetiyorum. Onlara sarhoş…
uzakgurbet’te günler sırtta bıçak yarasıyorgun, aksi ve birdenbiredir akşam oluşlarbu bahar, ah bu bahar!bahçemde limon çiçeği, kalbimde özleyiş kokusu… nisan, utangaç bir ressamınelvedasıdır belki,toprağın uzamış tırnakları ileilkyaza yeniden uyanışıturnalar çığlık atar,bulunur ansızın cümle yitirilmişler. ve turuncu ve şeftali ağaçlarınıntoz pembe sorgusukırılır bir kadınyere düşen camdan bebeğine bakarakbaşka iklimlerde puslu, antik şehirler… zaman içe kapanıktır aslında,salyangoz…
Cellat uyandı yatağında bir gece“Tanrım” dedi “Bu ne zor bilmece:Öldükçe çoğalıyor adamlarBen tükenmekteyim öldürdükçe. Ataol Behramoğlu Karların sokağı diz boyunca işgal ettiği bir gece yarısı. Kapkara yüzümü, kapkara ellerimle ovuşturuyorum. Sabahın olmasına saatler var. Duvardaki o karartıya gözlerim takılıyor. Düpedüz darağacı karşımdaki. Üzerinde onlarca adamın asılı durduğu bir darağacı. Her birini tanıyor ve hazin öykülerini…
eskimiş tahta bir kapı,içeriden sürgülü;çıngırağı uyur ölü kadınlarınevlerinde! tozlu topraklı yollardaneylül geçiyor;etekleri yırtık, ceplerinde binlerce yama…masallardaki peri kızlarının bozuk paralarıçimene savrulmuş. simsiyah bakışları var yorgun bir adamınpabuçları uzun, önde!peşince gölgesi sürükleniyor,küçük adımlarla, ürkek ve telaşlı. bazı çocuklar büyürken öldü,bazılarında sayısız yara…kimilerini umacılar çalmış,kimi çocuk deli ormanlarda yitik…ve ben hâlâ düşlerimde okşarım,hiç tanışmadığım iyimser,sevilmeye inanan,ufacık yüzleri….
binlerce hayaletdört koldan ısırıyor yaşayanlarıher birinin köpek düşleri uzun mu uzunkalplerinin olması gereken yerdeuzaysı bir bomboşlukağlamaklı kana bulanık tırnakları. bazıları birbirine hayal,kimi de kâbus. içimde deli atlar koşar,kulaklarımdakalabalık ormanların gürültüsü. uyumak sağaltırkanatlarından vurulmuş masal kuşlarını;derin uyumak, derine uyumak… uçsuz bucaksız gece…inadına lacivert deniz. iki kadının ayakları suda;biri yola koyulmuş, öteki bezginhoşça kal mı, yine gel…