Sevim Yunus Habip

Sevim Yunus Habip/11.04.2026/Dublin Yürüdüğüm yollarda, sokaklarda… her yerde kayboluyorum annem.Gözlerim seni arıyor, kulaklarım sessini…Nereye baksam, ne dinlesem, seni bulmaya çalışıyorum.Yurt dışına geldim…Ama sensizlik buradan daha derin, daha sessiz.Sanki aramızdaki mesafe büyüdükçe, özlemim de büyüyor.Seninle konuşmayı özlüyorum, sessini duymayı…Bazen hala duyuyorum sanıyorumannem,bir anlığına yanımdaymışsın gibi…ama elimi uzattığımda,sadece yokluğun kalıyor uçlarımda…bazı yokluklar sadece bir eksiklik değildir; insanın…

Zeytin ağacının gölgesinde bir çocuk,Elinde taş-Taşın ağırlığı değil-yurdun kalp atışı. Dumanla örtülmüş gökyüzüBir güvercin hala yolunu biliyor.Toprak yanık,Fakat toprağın dili hala yeşil. Bir annenin ninnisinde saklıdır direniş,“Uyu yavrum,” der,“Sabırla örülür özgürlük.” Zeytin dallari kırılır belki,Ama kökleri unutmaz suyu,Bir gün rüzgâr dönecek Filistin’e,Uçurtma uçuracak çocuklar yeniden-Gökyüzü kadar özgür gözleri. Ve biz, uzaktan izleyenler,Biliriz ki,Her taşta, her…

Duvarın dibinde üç gölge‘’Amin’’‘’Amen’’Ve sessizlikBelki en derin dua budur Sesleri karıştırır bir çocuk‘’Merha…selam…shalom…’’Tebessüm düşer aralarına Taşlar bile alışmışEzanla çan,Karışıyor aynı havaya Ekmek uzatır bir kadınHamur değilGönül yoğurmuştur Açılır pencerelerIç içe geçer evlerEğilir bir yabancı camdanYavaşlar biraz dünya Anlamadığın bir yüzAnlatabilir sana seniÇekindiğin o anBelki kalbinin ilk sözcüğüdür. Öteki,Bir başkası değilSenin başka bir halin HoşgörüAnlatmaktan çok…