Hiç kimsehiç bir şeyveremez onlara.Hiç kimsedenhiç bir şeybekledikleri yok.Kara zeytinve arpa tanesiyedikleribu çocuklarınVe kuru ot.Ve çürük hurma. Bu çocuklaryuğuracaklarkendi hamurlarınıbir gunkendileri. Hamur tahtasındaözgürlüğün. 7. sayıdan
KANAYAN TOPRAK: GAZZEBir Halkın Sessiz Çığlığına Dair “Bir çocuğun ölümü, bütün insanlığın ölümü değil midir?”— Hz. AliGazze…Artık yalnızca bir coğrafya adı değildir.O, yeryüzünün vicdanına düşen kara bir lekedir;Çünkü iki yıldır orada, insanlık öldürülüyor.Yaklaşık 70 bin Filistinli—kadın, erkek, çocuk—enkazın altında ya da açlığın sessiz kuyularında can verdi.Hastaneler bombalandı, okullar yıkıldı, camiler ve kiliseler kül oldu.Bir kent,…
Döşeğim kumKovam kavgaÇöl evimGündüz küçülürgece büyür dölevim Sen yerüstündeBir oğlumu kurşunlarkenYeraltında bin oğlanaGebe kaldım benCanımdan can verdim onlaraBeden verdim bedenimden Yaşamak güzelDünya büyükYok yurdumSen yerüstündeKocamı bombalarkenBen yeraltındaBin koca doğurdum İnsan güzelİnsan çirkinİnsan tuzak insanaYok güvenimAkşam küçülürSabah büyür yüreğim Sırtımda kurşunKarnımda çocuk ölüleriMendilim gözyaşıBu mu yarattığın uygarlıkEy insan 7. sayıdan
hangi sözcükleri alır yanınagiderken hangisini bırakır geriyeimler kalana her şeyin bittiğiniörter peçesini anıların yüzüneiçini ısıran bir hüzünle yürürkor hisleri tutulur zemheriye. bir çıban gibi sızlar kalbindedelice duyarsın eksikliğinikılıç yarasından derinceiz kalır gözlerinden geriyegözpınarlarından akan gurbet ezgilerisöyler gittiğini içindeki baharınhayatın ufkunu vedasız terk edenne yapsan dönmez geriye. gidenin bıraktığı lekeleri silçehresini aklından çıkaryıkılmış hayallerin toplamındanaşkın mahşerini…
Meltem Yuvarlak: Meltemce – “Kalbinin Fısıltısı” Bazen sessizlik, en derin çığlıktır.Gözlerin dolmasa da, yüreğin ağlar.Bir tebessümün ardına saklarsın kırgınlıklarını, kimse görmesin diye.Ama kalp bilir…Her atışında, o sessiz feryadı duyar.Yalnız hissettiğin anlarda, unutma ki;Meltem gibi bir dost, hep yanı başındadır.Sana dokunmasa da, varlığını hissettirir.Kalbinin en derin köşesinde, bir umut ışığı yanar.Hayatın rüzgarı sert esse de,Meltem’in nazik…
sardı benliğimi ateş çemberiçırılçıplaktemmuzun on beşikavrulur toprakyanar alev alev çatır çıtır sarı başaklarsuya hasret toprak çatlakumutsuz yarınlar uçurumkızıl alevler altın sarısıkızgınlığı turuncu ve ateş kan kırmızıçatlar dudaklarımyangınlardayımgölgen dolanır başımdaçember çember aşk yakar içerdenateşle dans eden yürekdöne döne alev alevdöner başımyangınlarla islenmemiş anason sarhoşluğuher alevle Akdeniz lodosu yalar tenimititrek mum alevi serin sıcakdans eder başımdaaşk ve…
Kim kör etti gözlerinizi, ey cahiller,Neden ciğerlerimizi tutuşturuyorsunuz?Yeşilin kalbini hançerleyen eller,Dağların alnına kara yazılar yazıyorsunuz. Kuşların şakıyan nefesini susturdunuz,Ceylanın ürkek bakışını kararttınız,Her dalda bir masum can saklıydı,Ve siz, zalim alevlere verdiniz hepsini. Orman, Rabb’in bize nefes hediyesiydi,O nefesi boğdunuz, ey vicdansız eller.Ben bir savaş gazisiyim,Gerekirse ormanım için yeniden düşerim toprağa. Her yaprak bir dua, her…
Annelik mesleği çok zordur bilinHakkı ödenemez, eşi bulunmaz!Sevgisi her gönle ilaçtır alınHakkı ödenemez, eşi bulunmaz!Ömrünü evlada gönüllü adarSevgisi yücedir Everest kadarDili bal, şerbettir hep mutlu ederHakkı ödenemez, eşi bulunmaz!Karşılıksız sevgi hazine bizeAnneyi anlatmak sığar mı sözeRabbim koru onu gelmesin gözeHakkı ödenemez, eşi bulunmaz!Evladı yuvası asıl işidirYokluğa düştü mü bulgur aşıdırEvladı hastaysa onun kışıdırHakkı ödenemez, eşi…
Savrulacak zozanSavrulan gençliğim gibiGöğün incisi kar taneleriYağacak çocukluğumaBitkisi bahar yaylalarınUçsuz bucaksız ovalarınKartalların tüneği karlı dağlarınGüzelliği yayacak hürriyeti evreneKırılacak zincirlerBitecek esaretBitecekBelki bir daha buluşmayacak sevdalılarAnıların güzelliğinde saklanıp bakacaklar öyleAma yaşanmışlığın tazeliği yüreğimizdeUzaklığın acısı Keskin bıçak gibi içimizdeGeçip giden ömreYeni zamanlar eklenecekUmudu rüzgar kanatlarındaGüneşi aydınlıkta… 6. sayıdan
Cebimde iki aspirin var gazeteye sarılı,İki çöp kalmış iki öksüz çöp kibritimde,Avucumda üç yağmur tanesiHepsi de kalbinden vurulmuş.Sokaktayım, sokaklar beynim gibi simsiyah,Yapayalnız yaralı…Bu gece ay, elektrik tellerinde boğulmuş. Karanlıkta sisler dolaşır, ben karanlıkta dolaşırım,Kimse bilmez, ben o sabıkalı şairim,Ceketimi bir yarasa gibi usulca geceye asarım.Varsın ıslanayım, rezilce üşüyeyim kimseler görmesin.Cinnetimi anlatacağım,Cinayetimi anlatacağımYemin ettim.Bu sabah kahverengi…