Analık Mesleği, Fatma Bilgiç

Byantakya

Annelik mesleği çok zordur bilin
Hakkı ödenemez, eşi bulunmaz!
Sevgisi her gönle ilaçtır alın
Hakkı ödenemez, eşi bulunmaz!
Ömrünü evlada gönüllü adar
Sevgisi yücedir Everest kadar
Dili bal, şerbettir hep mutlu eder
Hakkı ödenemez, eşi bulunmaz!
Karşılıksız sevgi hazine bize
Anneyi anlatmak sığar mı söze
Rabbim koru onu gelmesin göze
Hakkı ödenemez, eşi bulunmaz!
Evladı yuvası asıl işidir
Yokluğa düştü mü bulgur aşıdır
Evladı hastaysa onun kışıdır
Hakkı ödenemez, eşi bulunmaz!
Kendini düşünmez evladı canı
Onun sevgisidir damarda kanı
Bu sevgi çok büyük sarar dört yanı
Hakkı ödenemez, eşi bulunmaz!
Yılların yorgunu içine saklar
Saçı, kaşı dolmuş çoğalmış aklar
Evlada zararı vereni haklar
Hakkı ödenemez, eşi bulunmaz!
Özger’im, her anne bil ki melektir
Kanatsız kelebek o, bir çiçektir
Gönlün kırıklığı acı gerçektir
Hakkı ödenemez, eşi bulunmaz!

6. sayıdan

Similar Posts

  • Sınırdaki Ay, Fikret Onay

    Byantakya

    Sınırda bir ay doğarSükûnetle,Gümüşten ışıklar dökerAkdeniz’e,Hatay’ın dağlarınaZeytin dallarına,Huzur taşırÖzlemiyle sınır boyuna. Asırlık çınarların gölgesinde,Tarihin sesi fısıldar rüzgârın dilinde,Mozaik gibi renk renkİnsanca,Kardeşçe sarılır her can burada. Antakya’nın sokakları şarkılarla doluEşlik ederler müziklere,Kokusu tüter künefeden-kahvedenYayılır her bir köşeye,Sınır ötesine uzanır eller dostça,Hep birlikteBir umutla-bir sevdayla. Sınırdaki Ay-HatayGöz kırpar uzaktan uzaktan bizlere,Şahit olur dualaraKavuşmalaraTokalaşan ellere,Bir yarısı buradaBir yarısı…

  • KİRPİKLERİ KALDI KALDIRIMLARDA GAZZE BEBEKLERİNİN, Uygur Orhan

    Byantakya

    –çekmişler kamalarını bir halkın kaküllerini kesiyorlarbir elleri Petrodolarlarda kanlı paylaştırıcılar fotograf önlüklerinde tek heceli şiirlere bulaştı bu soykırımbelgilerin en kısası çocuk yüzüngazetelerin manşetinde kıpkızıl puntolardelişmen çocuk sakin kalmazsın biliyorumyaraşmıyor sana susmaküçyüzaltmış derece döndür bak kafanakafan kelimen ne varsaböl kır barışa/kurortalıkta zulüm ve kül ses tozları savuruyorumkulağına üfürüyorum çınlıyor geniş bir açılmayaölü bir atı ağartıyor zamanzifiri…

  • ANTAKYA’YA AĞIT, Fedva Çalışkan

    Byantakya

    Şiirlerin en güzeliyle seslenmek isterim sana,Ve bilirim, o şiirlerin sebebi sensin…Sen, Antakya’m! Güneş her sabah yeniden doğarkenSeninle nefes almak ne büyük lütuf…Her yeni günde seninle var olmakToprağına, suyuna, kokuna karışmak—Şükürler etsem her sabah,Yine de yetmez… Anlatmalıyım seni,Yine, yeniden…Ama nereden başlasam,Nasıl anlatsam seni? Tarihinden mi söz etsem önce,Yoksa eşi benzeri olmayan dokundan mı?Bin yılların yankısı çınlıyor…

  • Kıymetli Şehrim, Özlem Yüncü

    Byantakya

    Habibi Neccar Camii anlatır tarihi—bir dönem kilise, bir dönem cami…Birliğe, beraberliğe açılan bir kapı,Allah’a uzanan ortak bir yol. Ezan, çan, hazan—aynı gökyüzünde birleşir,aynı kalpte çoğalır. Işıklandırılmış en uzun caddedegeçmişin izleri,bugünün aydınlığıyla buluşur.Taşların dilinde tarih,zamanın içinden geçerekyaşar Kurtuluş Caddesi. Asi Nehri akar güneyden kuzeye,binlerce yılın tanığı gibi.Her kıvrımında bir uygarlık,her dalgasında bir halkın sesi… Sessizce, bereketleakar…

  • Barışın Kuyumcuları, Arif Coşkun

    Byantakya

    (…) Adını karanlık düşürmüş alnınaŞurdan bir gemi mi geçti namlu yüklüSaçı başı sinyallere karışmışUçan kuşa hükmeylerBatacak doruklar da biliyorum Savurarak fırlatır kovulmuş suları köprülerGör işte yan onuVe mavi eşitlik çölünde bir simgedirSev onuBarışın kuyumcularınaTaş yüklemiş kara trenAk trenin yükü buğdayBiri tutsak mı edilmişYasalara ters düştüğü için savıKelepçelerini elinle çöz (…)

  • Terkedildik, Zeynep Mansuroğlu

    Byantakya

    Her taraf yıkıkHerkes bulunduğu yerin yabancısı.Taş moloz, toz her yanımız,Güneş halimize acıyor.İş makineleri vızır vızır,Geçmişimizi , umutlarımızı taşıyor.Birer birer enkaza dönmüş umutları.Döküyor asi nehrinin kenarına.Darmadağın oldu hayatlar.İnsanlar hayata tutunabilmek için,Karıncalar gibi, gece gündüzDurmadan çalışıyorTerkedilmişlik acıEl uzatan yok,Öldünmu kaldın mı soran yok.Herkes bir çıkmazda.Güzelim defne ağacı,Acısından kokusunu saklarZeytin ağacı meyvesini göstermekten çekinir oldu.Kel dağı yüksekte çaresiz…

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir