Yalnızlığın soğuk kollarında
Yaşarken sessiz odalarda
Sen gelince çözündü buzlar
Bahar oldu kışlar
Kalbim attı her görüşümde seni
Gözlerin hapsetti beni
İşte o pazartesi topladım cesaretimi
“Hoşlanıyorum” dedim kaybettim seni
Şimdi her yer karanlık
Yerlerde kırık aynalar
Seni andırıyor hepsi
Susmak, kapanmak istiyorum içime
Ama unutmak istesem de seni
Kalbim hala senin gözlerinin hapisinde…
3. sayıdan
Doğrulama gibi bir şansım olmadı ama bulabildiğim bir kaynak Antakyalı şair Arif Coşkun’un doğum günü olduğunu yazıyordu 1 Mart için. Barışa en çok ihtiyaç duyduğumuz zamanlarda Barışın Kuyumcuları’nı hatırlatmak istedim ben de. Kitabına da adını veren o müthiş şiirinde “barışın kuyumcularına taş yüklemiş kara tren” diyerek ne kadar da zor olduğunu anlatıyordu barışın… Şöyle bir…
Kırk yıldıraynı yankı duvarlarda:yalanın yankısı,talanın sessiz alkışı,dolanın iz düşümü kaldırımlarda… Ahlak,bir zamanlar kitaplarda kalmış bir efsane şimdi.Göz göre göreyakıldı yeşilin dili —ormanlar küle döndü,külden kuleler dikildi… Her ağaç yerine bir rant,her kuş yerine bir beton geldi.Toprağın hafızası silindiçiviyle, çimentoyla, dozerle. Ardındanfabrikalar sus pus oldu,çarklar dönmeyi bıraktı —emek un ufak edildi,işsizlik büyüdü gözümüzün önündebir kara yel…
Sesim duvarların taşlarına çarpıp yankılanırkenZamansız bir fısıltıya dönüştüm.Beni çağıran olmadıGözlerim başkalarının baharında üşüdü.Ellerim ekmeği bölerken aç kaldı.Gölgelerden süzülen ışığı toplayıp avucumda biriktirdim ,gün başkalarına doğarken .Adımlarım iz bırakmayan sessiz bir düş gibi süzüldü.Rüzgar başka yelkenlere esti ben eksik kaldım .Sözlerim sesimin yabancısıGözlerim aynalardan uzakKalemim sadık bir dostYazdıkça yeniden benVar oldukçaYol alan bir iz. 6. sayıdan
Seyahat(Name)lerdeki Antakya · 44 Aziz Pavlus ve Antakya Tarsuslu Saul’dan Aziz Pavlus’a uzanan yol, Hristiyanlık tarihinin en önemli dönüşümlerinden biridir. Bu yolun en belirleyici duraklarından biri ise Antakya’dır. Aziz Pavlus, Aziz Paul ya da St. Paul olarak bilinen, asıl adı Saul olan Tarsus doğumlu bir Yahudidir. Aynı zamanda Roma vatandaşıdır. Hristiyanlık tarihinin en önemli kişilerinden…
Ben bir zeytin ağacıyım.Asırlardır yağımda zaman saklı,yaprağımda rüzgârın duası.Bin yıllık bedenimle gölge olurumyorgun güneşe,yaralı insana.Yağım her derde deva,köklerim sabrın kendisi. Ben bir zeytin ağacıyım. Antik çağlardakesilmek idam sayılırdı,bilgeliğim ağaçlara emanet,yaprağım şifa diye anılırdı.Barışı dalımla uzatırdımdünyanın kavgalı yüzüne,sevgi yeşerirdi gölgemde. Ben bir zeytin ağacıyım. Asırlardır toprak beni kucaklar,insan gölgemde uzanırbir anlığına unutur telaşını.Ama şimdiacıma bilmeden kesilirim,yağmalanırım,talanın…
Baba Asaf Asfuroğlu ve birkaç giimciyle başlayan bir yolculuk. Antakya Cumhuriyet dönemi Cam sanatının canlanmasının başlangıç olmuş. Amcaları Ali ve Ferit Asfuroğlu babaya destek vermiş ve Ali amca Paşabahçe fabrikalarında bir sure çalıştıktan sonra Antakya’ya dönerek usta-ögrenci işletmeci kimliği ile cam üreti¬minde efsane olmuşlar. Baba Asfuroğlu üretilen camları kamyonu ile Anadolu’nun bir çok şehrinde sata¬rak…