-
-
Tazelensin Yaşamlar, Sevgi Erol Öçal
çöl çiçekleri açınca vahadayağmurun ellerinden tutçiselesin özgürlüğü kararmış yürekleregöğsü beyaz dağlardaöksürürken bulutlartazelensin yaşamlarnefeslensin umutlarçoğalsın soluklananlarkelebek kanadında uçan masum çocuklarsert kışların türkü bakışlı bebeleri üşümesinuyansınlar esen koyu poyrazlauyansınlar özgürcetatsınlar özgürlüğü tatsınlardenizle gökyüzünün ışıdığı gün mavisindetopla genç ellerinle topla Memleketin yıldızlarınıgençliğin uzak olduğu şimdilerde uzanıp o yıllaraefsunlu hayallerin buzlu camlara çizildiğisınır ötesi esen sert tipilereyorgunluktan körelmiş Sevgilerin…
-
Terkedildik, Zeynep Mansuroğlu
Her taraf yıkıkHerkes bulunduğu yerin yabancısı.Taş moloz, toz her yanımız,Güneş halimize acıyor.İş makineleri vızır vızır,Geçmişimizi , umutlarımızı taşıyor.Birer birer enkaza dönmüş umutları.Döküyor asi nehrinin kenarına.Darmadağın oldu hayatlar.İnsanlar hayata tutunabilmek için,Karıncalar gibi, gece gündüzDurmadan çalışıyorTerkedilmişlik acıEl uzatan yok,Öldünmu kaldın mı soran yok.Herkes bir çıkmazda.Güzelim defne ağacı,Acısından kokusunu saklarZeytin ağacı meyvesini göstermekten çekinir oldu.Kel dağı yüksekte çaresiz…
-
Ey İnsan, Özlem Yüncü
Topraktı özümüz,yine toprağa döneceğiz. Dünyaya geliş bilehüzünlü bir sarsıntıdır:bir ağlayışla açılır gözler,ışığa alışmak zaman ister. Zordur insan olmak.Hayat,mesakkatli bir yol. Ağlarsın,yorulursun,tükenirsin. Kimi zaman dikenli,kimi zaman engelli,kimi zaman taşlarla dolubir yürüyüştür bu. Emek ister,sevgi ister,en çok da sabır. Yürüdükçedeğişir yüzün:bir an gülersin,bir an ağlarsın;kimi zaman mutlu,kimi zaman hüzünlü. Asıl kayıp,azimden uzak düşmektir.Kültürü, saygıyıyolda bırakmaktır. Zordur insanın…
-
Ey Habip Kalbey, Dilek Girgeç
Bir selam ile girmiştin gönlümeSevgi kelebekleri uçurdun kalbimdePir Sultan’dan Hacı Bektaş’tan hoşgörmeyiYunus’tan Mevlana’dan öğrenmiştik sevmeyi .Ey duygu dünyamın gümrah meşalesiAlnıma dokunan şefkatli dudağının iziTitretmeye yetmişti kalbimin neva telini. Aşkın havarileriydik belki deYeryüzü cehennemine sürülüPey akçesine recm edildi nişanemizDinsizdi yargıların fermanıAtaerkil hiyerarşi kargışladı biziSavurdu mümbit gençliğimiziÖlümü öldürürdü hakikatin mührüAh olsaydı birazcık hoşgörü . “Ne olursan ol…
-
Çocuğun Dünyasında Savaş, Sabahattin Günay
Ben çocuğum! dünyam gözümde büyüktü… Kitabım önümde, defterim açıktı.. Annem okula gönderip öğretmenim karşılardı… Babam işten gelip harçlık verecekti.. Yarın arkadaşlarla bisiklet sürecektik.. Bize emanet mirasları gözden geçirecektik.. Büyüklerimizin sözünü dinleyip değerlerimizi savunacaktık..Amaaaa! Fırsat vermediniz ki… babamı çaressiz, annemi savunmassız, benide sığınacağım kucaksız braktınız..Ne oldu böyle, hırsınızda yatan menfaatiniz neydi?Evet ben çocuğum, dünyam da gözümde…
-
Varsa Yoksa, Kemal Bayrakçı
Yoksa sözcüklerinde hayatın dipten gelen dalgasıtırtılın uzun koşusu cırcır böceğinin koro şarkısıyoksa gözlerinden göğsüme saplanan şarapnel parçasıseni düşünmenin korkunç tadı sende yok olmanın sancısıvarmaz dilim tek harfine sevmedim ben bu şiiri açıkçası. Varsa dizelerinde tenini okşayan soluğun yüksek ısısıhayat bir yel değirmenidir her canlı Don Kişother doğru hamle siler kılıcından pasıbir kalp kirmenidir aşk eğrilir…
-
altı şubat ANTAKYA GÜNCELLEMESİ, Sevim Yunus Habip
Depremin üçüncü yılında Antakya’dan notlar (Deneme) Şehir çöktüğünde kimse kahraman değildi. Sadece uyanıktık; uykudan değil, hayattan.Binalar düştü çünkü yorulmuşlardı. İnsanlar kaldı çünkü ölmek bile sıraya girmişti. Elektrik gitti. İnternet gitti. Kurumlar sustu.Ama kalp atışı kaldı – kulakta uğuldayan tek sinyal. Üç yıl geçti deniyor; takvimler öyle söylüyor. Oysa Antakya’da zaman, altı Şubat sabahında dizini kırdı…
-
BİR TUTAM UMUT, Sevgi Alatoprak
Hani bir umut vardırdiye başlarsın yola;ya masallarla,ya da gölgesiylearamızdan süzülür. Sonra iner insanın içine,usul usul…Bir çiçek gibi büyür,bir sözcük gibi tutunur hayata.Suskunluğun en koyu yerindebir ışık yakar. Küçük bir sevinçtir bazen;bir çocuğun gülüşü,bir kuşun kanadında kalan rüzgâr.Bazen bir selamdır,bazen unutulmuş bir ses. Ne kadar yorgun olursan ol,düşe kalka yürürkenavucunda saklarsın onu.Çünkü bilirsin:umut, kaybolan her şeyinyeniden…
-
Yeşil Hatayım, Şekip Güzelmansur
Yeşil Hatay’ım benimSevdiğime yandığım gibiSana yanayım çağdaş Hatay’ımYaylalarında çoban olayım Harbiye’nin buzlu sularındanKana kana içeyim yeşil Hatay’ımReyhanlı’nın yeni şehir suyundaYüzen balığı olayım Hatay’ım Samandağ, Arsuz, Dörtyol’undaMeyvelerini ellerimle toplayayımİskenderun deniz sahilindeUçan martısı olayım Hatay’ım 8. sayıdan