Mayıs Akşamı, Acibe Sıkar
Sarhoş muydu zaman
Bu kadar hızlı akıyordu ruhlarda ?
Gecenin katran karasında
Çukurlara aldırmadan
Sürükleniyordu.
Ölümler,
Soğuk rüzgar gibi
Teğet geçiyordu
Yakınlardan…
Kimler aç kalmıştı sevgilere?
Kimler ay ışığına yalnızlıklarını fısıldadı?
Kimler derin sevdalarda boğulmayı istedi?
Sorma kader onlara
Bu Mayıs akşamında.
Sorma gömülen saltanatın tarihine…
Yaralı birer kırlangıçtı
Bu yürekler.
Gökyüzünü unutmuş,
Uçmayı unutmuş
Kanatlarında yük
Yüreklerinde hasret.
Zamanın sarhoşluğunda,
Yürekler kaybolmuştu.
O Mayıs akşamında
Gölgelerine gömülmüştü
2. sayıdan