Bir Gün Barış
(Tüm yeryüzü çocuklarına umutla)
Bir gün, mavi güvercinler inecek suskun çatılara,
kanatlarında mektuplar – mühürsüz, silahsız, sıcacık.
Bir çiçek, dikenini bırakıp saracak düşmanı bile.
Toprak, savaş çizmelerinin izini silecek usulca,
ölümün değil ekmeğin izini takip edecek çocuklar.
Her dilde barış, bir şarkı gibi söylenecek sofralarda.
Sınırlar birer çizgi olmaktan çıkacak;
eller haritalardan önce birleşecek havada.
Yüreğini açıkta unutanlar çoğalacak yeniden.
Kurşun sesine değil, rüzgârla savrulan yaprağa kulak verilecek.
Dağlar, sadece gölge yapacak sevdalara.
Silahlar paslanacak, isimleri unutulacak bir masalda.
Gökkuşağı, aynı anda yedi milletten çocukla geçecek köprüden.
Barış, bir göçmen kuş gibi gelecek:
ve kimse “nerelisin?” diye sormayacak.
Nebihe Karasu
Antakya, 1 Mayıs 2025
4. sayıdan