Işığını Arayan Ses
Susma küçüğüm.
Anlat hikâyeni.
Sabahın ince ipliğine
değsin sesin.
Uyan.
Gece
adını çoktan bırakmış
karanlığın kıyısına.
Ay,
kırık yerlerine
ışık değil,
sabır sürüyor.
Kuşlar,
henüz kimsenin adını koymadığı
bir sabahı
kanatlarında taşıyor.
Biliyorum,
bazı yaralar
sessiz büyür.
Bazı yollar
ayaklardan önce
ruha varır.
Kim bilir…
Belki de dönüş,
bir yere varmak değil;
Uzun zamandır
içinde bekleyen
sessizliği tanımaktır.
Ve bir gün,
İçindeki sessizlik çözüldüğünde,
Bütün yollar sana çıkar.
