|

Bitecek, Sevgi Erol Öçal

Byantakya

Savrulacak zozan
Savrulan gençliğim gibi
Göğün incisi kar taneleri
Yağacak çocukluğuma
Bitkisi bahar yaylaların
Uçsuz bucaksız ovaların
Kartalların tüneği karlı dağların
Güzelliği yayacak hürriyeti evrene
Kırılacak zincirler
Bitecek esaret
Bitecek
Belki bir daha buluşmayacak sevdalılar
Anıların güzelliğinde saklanıp bakacaklar öyle
Ama yaşanmışlığın tazeliği yüreğimizde
Uzaklığın acısı Keskin bıçak gibi içimizde
Geçip giden ömre
Yeni zamanlar eklenecek
Umudu rüzgar kanatlarında
Güneşi aydınlıkta…

6. sayıdan

Similar Posts

  • |

    Dünya, Bahri Loş

    Byantakya

    Bana dünyanın güzel bir yer olduğunu söylüyorsun..Gözlerin güzel olabilirEllerin güzel olabilirYüreğin. Beraber gökyüzüne bakıyor olmamız güzel olabilirOturmak kıyısında bir denizinBir çocuğun başını okşamak güzel olabilir Telaşsız akan bir ırmakKırlangıçların elektrik tellerine dizilişiBir kadının kocasına kapıyı açması ya daHer şeye vaktinde yetişmiş bir ömür güzel olabilir Seyahat etmek bir şehirden bir şehreBir akşam vakti bir ezgiye…

  • | |

    Eksik Esen Rüzgar, Acibe Sıkar

    Byantakya

    Sesim duvarların taşlarına çarpıp yankılanırkenZamansız bir fısıltıya dönüştüm.Beni çağıran olmadıGözlerim başkalarının baharında üşüdü.Ellerim ekmeği bölerken aç kaldı.Gölgelerden süzülen ışığı toplayıp avucumda biriktirdim ,gün başkalarına doğarken .Adımlarım iz bırakmayan sessiz bir düş gibi süzüldü.Rüzgar başka yelkenlere esti ben eksik kaldım .Sözlerim sesimin yabancısıGözlerim aynalardan uzakKalemim sadık bir dostYazdıkça yeniden benVar oldukçaYol alan bir iz. 6. sayıdan

  • |

    BULUTLARI ISIRMAK, Ayaz Sarsıl

    Byantakya

    Ben bir çocuğum yaşamak istiyorumKorkusuz özgürce ve doyasıyaYollarda o coşkun Asi yatağındaÇöp değil rengarenk çiçekler arasında Bir yağmur yağdı sular taştı yineEvimiz kirlendi çöple çamurlu suylaOysa ben gökten düşen her damladaKorkmak değil çocukça sevinmek istiyorum Uykumdan sıçradım bu gece korkuylaO karanlık suların uğultusuylaBenimse her sabah güzel dünyayaGözlerimi umutla açmam gerek Güneşin ışıltısıyla parıldasın her yerPamuk…

  • Savaş Çocuğu, Nebihe Karasu

    Byantakya

    Ah, şu atlaslar, şu haritalarKim çizdi bu soğuk sınırları?Kırmızı, mavi…Dünya dar geldi, yetmedi toprağı. Gözlerinde ağır bir bulut,Yaşlar katre katreİçine akıyor sessizce.Vuslat erişilmez o çizginin ötesinde,Virane kalmış yuvası,Yurdu paramparça bir hayal. Güneş arar ince bir hüzme,Ama karşısında kara dehlizler.Ardında kan, barut kokusu,Önünde derin bir bilinmezlik.Gökyüzü bile yıldızlarını saklamış,Gece karanlık, umut uzak…

  • |

    Zaman Zaman İçinde, Yonca Yaşar

    Byantakya

    rengarenk bir salıncaktaydıyosun gözlerinden tanıdımuzattı minik elinisiyah beyaz bir fotoğraftanağaçlar aynı, gök aynıydı uzandım, indirdim usulcahep beklemiş gibiydi benielimdeki kitaba kaydıkendi ismini okudusesli sesli gülümsedi,avuçlarımı açtı sonraelimdeki deliklere şaşarakaradı durdukendi çizgilerini yürüdük,Asi’nin üstündendar sokakların peşindenolmuşları ben, olmamışları oanlattık durdukbirbirimizi dinlemeden yağmura karıştı yaşlarımızne onu, ne beni, ne de hikayemiziseçemedi kimsebaktığı albümlerden 8. sayıdan

  • Kafes, Arif Berberoğlu

    Byantakya

    Her yüz bir kayıp ilanı başka bir yüzdemimozalar açmış karşı bahçede ne yazarkirli bir paçavra gerili üstümüze, gök niyetineçürüme inmiş temel demirlerine kadarpaslı ve karanlık bir kafes her pencerebir bodrum katına sıkışmış yaşıyoruzçırpınıyoruz lağım suları içinde Ve fareler, hayatlarından memnunkimi çocuk odasında, şişmiş kitapların üzerindekimi tuşlarında gezinmekte piyanonunfareler, dişlek ve açgözlerimize gözlerimize saldırmaktalargirip çıkmaktalar kıvrımlarına…

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir